Date Archives January 2008

Pejë: Zgjidhja e statusit në rrugë të mbarë

31 janar 2008, Dojçe Vele, Zëvendësi i Përfaqesuesit Special të Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara, në Kosovë, Lari Rosin, sot vizitoi Manastirin e Deçanit dhe Kuvendin Komunal të Pejës.

Zëvendësshefi i UNMIK-ut, Lari Rosin, në Manasitirin e Deçanit u prit nga peshkopi, Teodosije Sibaliç. Vizita e tij ishte krejt miqsore.
„Pas nje mungese tri vjeçare, u riktheva në Kosovë si zëvendëskryeadministraror.prandaj, përkrah vizitës, unë u itneresova për ato që ndodhen ndërkohë, si dhe për mënyrat me të cilat UNMIK-u mund të kontribuoje në ruajtjen e vlerave të këtij thesari“-tha z.Rosin, i cil ishorehu bindje se përfaqësuesit e Manastirit të Deçanit po bëjnë të gjithë çfarë duhet bërë për situatën aktuale të serbve të Kosovës.
Zevendeskryeadministratori i Kosoves, Lari Rosin, vazhdoi rregëtimin për në Peje, ku u prit nga kryetari I Kuvendit komunal, dr.Ali Berisha.
“U njoftuam nga dora e parë, për rrugën e mbarë të procesit për definimin e statusit dhe për problemet dhe sfidat të cilat e presin Pejën dhe Kosovën në ditët që do të vinë”-tha z.Berisha.
Përderisa, z.Rosin, Pejën, kuvendi i së cilës është i përbërë nga shumë parti politike me një adsmisntiratë funksionale, e vlërësoi si shembull të mirë të funksionimit të demokracisë.
„Ndërsa, përparësia më e madhe, tha z.Rosin, është progresi i vazhdueshëm, jo vetëm në rindërtim por edhe në revitalizimin e ekonomisë si dhe përpjekjet që bëhen për rikthimin e personave të zhvendosur dhe në integrimin e pakicave”.
Kryetari I Kuvendit komunal te Pejës, Ali Berisha, përmendi kontaktet me qytetarët në mënyrë që shpallja e pavarësisë të pritet siç u shpreh, siç I ka hije popullit të Kosovës. Por, shpalljen e kesaj pavarësie, serish e vuri në dyshim deklarata e presidentit Tadiç, në Gjilan, se do ta bllokojë këtë pavarësi.
„Vizita e tij ka të bëjë me zgjedhjet në Serbi-sqaron zëvendësi i PSSP-së, Lari Rosin. Ndërkaq, çkado që ai mund të thotë në lidhje me pavaresinë e Kosovës, nuk mendoj se do të ndryshojë vendimet që janë marrë apo do të merren. Pozita e të gjitha palëve sa I përket procesti të statusit, tashmë është e njohur për të gjithë!”
Ajete Beqiraj,Dojce Vele

Decan: Debat për draft-kushtetutën e Kosovës

31 janar 2008, Radio Kosova, Sot, ne Decan u mbajt debat publik për draftin e Kushtetutës së Kosovës. Gjatë debatit është ngritur problemi i zonave më rëndësi të veçantë, nivelit të qeverisjes dhe e mbrojtjes së tërësisë territoriale.

“Populli i pervuajtur i Kosoves edhe në regjimet e më hershëm i ka brohoritur lirisë dhe kushtetutës dhe ato pak të drejta  që ishin garantuar atëherë janë suprimuar në viti 1989 nga regjimi pushtues. Ndersa sot, Kosova gjendet ne momentin me histroik te saj: te pavarësimit dhe te rregullimit te kushtetues të vendit”-tha me kete rast Arsim Bajrami, bashkë hartues i draftit së Kushtetutës së Kosovës dhe Ministër i Ministrisë së Pushtetit Lokal, i cili bashke me Gjuljeta Mushkolaj, poashtu bashkë hartuese e aktit më të lartë juridik, mbajten debat me qwytetaret ne oret e pasdites.
Gjate eteij debati me intelektualë, këshilltarë të Asamblesë Komunale dhe qytetarë të shumtë, në Deçan, u shpalosen aspekte të këtij drafti, i cili, sipas hartuesve ende nuk keshte perfunduar dhe propozimet e ndryshme nga keto debate, sipas tyre, do te ishin te mireseardhura.
Ata njoftuan se ky dokument është bazuar edhe në Pakon e Ahtisarit, duke shtuar se pas aprovimit të saj, “ ne duhet ecur rrugës shtet formuese”. Pyetja per zonat më rëndësi të veçantë, nder te cialt eshte edhe Masntiri i Decanit, si nga Bajrami, poashtu edhe Mushkolaj, u vleresua si qeshtje e ndjeshme, duke e arsyetuar këtë më vlera universale të garantuara nga OKB-ja. Ndersa, sa i përket garantimit te integritetin territorial të Kosovës, ata sqaruan se këtë do ta bëjë NATO-ja dhe mekanizmat tjerë të sigurisë se vendit.
Ajete Beqiraj, Radio Kosova

Rapsodi legjendar Dervish Shaqa me bashkeudhetarin Demush Neziri

Rapsodi i shquar Dervish Shaqa

26 janar 2008, Radio Kosova, Ne nje kohë kur trojet shqiptare ishin te kercenuara ne vazhdimesi nga etja e popujve fqinj per grabitje, nw
fshatin Llukë e Epërme në verilindje të Deçanit, u lind rapsodi legjendar  Dervish Shaqa dhe bashkeudhetari i tij, Demush Neziri.Barra e kthesave të athershme historike i përcjell deri ne vdekje, por ata nuk do të pushojnë kurrë t’i këndojnë Kosovës dhe popullit të saj të shumëvuajtur.



Dervish Shaqa dhe Demush Neziri u lindën me 1910,  gjegjsisht, 1912, në familje me tradita bujarie, burrërie e bese.  Përveç këngës, ata i bashkoi fati i egër, sepse në dimrin e ashpër të vitit 1956, kur Sigurimi i Punëve të Brendshme i ish-Jugosllavisë me qëllim të shtypjes së vazhdueshme të popullit shqiptar ndërmerr aksionin famkeq për mbledhjen e armëve, kënga e tyre do të prehet në buzë. Dhe kështu, me 8 mars të vitit 1956-të, familjet e tyre do të ndahen në dysh, për të vazhduar të pergjysmuara përplasjen në kohërat e egra, ne te dyja anet e kufirit të hekurt shqiptaro-shqiptar. Prandaj, edhe vargjet që burojnë nga shpirti:„Kur ta kthyem moj Kosove shpinën/ e lamë borë- e gjetëm dimën…!“



Por, stuhive barbare të atyre viteve kur qindra fshatra u dogjën e u rrënuan dhe mijëra shqiptarë, u vranë e u masakruan nga forcat serbo-malazeze, nuk iu shpëtoi as Nezir Binaku, I ati I demush Nezirit, I cili pasi I shpëtoi pushkatimit, u zu serish, u masakrua dhe u ekzekutua në Prilep të Deçanit. Fati I Demush Nezirit përcaktohet këtu, sepse ai do të rritet me ndjenjën për hakmarrje ndaj atyre që e lanë jetim që në moshën 6 vjecare. Si rrjedhojë, përndjekjet, rrahjet e persekutimet do ta percjellin deri në arratisjen përfundimtare në Shqipëri.


Nana Dyke rrefen per arratisjen e rapsodeve


Rrefimin burimor për përplasjet e të dy rapsodëve, fillimisht, i gjejmë tek bashkëshortja e Demush Nezirit, Dykë Haklaj-Mulliqi, e cila kujtimet e mbetura në një botë tjetër, i ka ruajtur në gji të zemrës!

“Baben e tij e ka vra Miliç Kersta. Edhe ky tovona, kur o ba I zoti, e kish pas ba njefare hakmarrje për babë t´vet.! Kur o hy Shqipnija o kanë në detyrë, edhe kur o kone gjermoni ish kon do ditë në punë, „kosturrë“ a qysh u kane thane atyne? Edhe, ky e ka marre qat hak të babës së vet…Ka vra pasha Zotin! Atëherë tía shtrenë zullumin…Bum e bum e bum, tri vjet rresht! Po thom si evladit´, kur e shihsha qashtu n´zaval, me pas mujt me  e ba gur e kisha gjujtë vet pertej granice,sa fort u ngushtojsha! Ato rrehe, mue hallakatem. Gjinia s´guxojke me m´ardhë hiq prej hyqymetit,  se me I nxanë I rrehsin e I bajshin ibretin e Zotit! Tri vjet tuj u rreh në dorë milicie, voftë për Hatër të Zotit!”

Sipas rrëfimit të lokes, tri vjet përpara Demush Neziri u përjashtua, pa të drejtë pune, pa të drejtë kënge, as jete veçse peng I pushtetit të athershëm duke ju nënshtruar dhunës së përditshme e të përnatshme.



“Rrishim në një shpi t´keqe, pa mujtë me ja nis për t´gjallë se bash për gjeth natë vishin milicia, ja lidhshin duart, e shtishin në kerr, e çojshin e e rrehshin në stanicë të Deçanit, e qashtu t´rrehun, e gjujshin ne bistricë të Deçanit, përpjetë e teposhtë, nëpër ujë të bistricës…Si vallahi,kur vike kajherë, nuk  e ngjihsha si osht qaj burri  jem, qysh e bojshin! Këtu vishin, m´rrethojshin e hishin me hallakat…Cfarë t´hallakatnit, oj nonë, si ta merrke  mendja, kulm e temel po I bajnë bashkë! Djalin e vogël e kisha lulak, n´grykë, të madhin e majsha per dore, çika mu avitke ngat. Me të tretë në kambë, bojsha si thupra n´ujë, prej tutve të tyne! I nxirrshin teshat e shtratit e m’ I qitshin nëpër tokë. Hallakatshin e hallakatshin, e lëshojshin fyshekë në arka të teshave. “Për një dakik thojshin, ti gruja e banditit, me e gjet nënën e këtyne”. „Unë me e pas nonën e këtyne e maj per veti. Po nonen e ktyne e kini ju, e këta I qitt ju, vet!”-iu thojsha. Se, je bandit…”Je bandit e na t´gjalle ty s´kem me t´lonë!”-i thojshin Demushit. Pasha krtyet tat, e kanë rreh 24 sahat, e e kanë lidh për tavolinë me krye teposhtë, pamukun në gojë, e bakallin me ujë ja kanë derdh nëpër bira t´hundve. Tha,ju  thojsha: „Amon, për rize të Zotit! Qyre qysh ikini mashinkat vjerrun. Pse s´po m vrani me një harq?!“ Më thojshin,tha: „Domë me e ul duqin e pamukut në gjak të trupit tond e me e ´pa ti tuj e shtrydh n´pod!“ Atëherë, i ka dhanë kyvet, o rrëzu me gjithe tavolinë, e o ckurrue n´gjak. Si vallahi, kur m´ka ardhë, krejt krahun t´ngrimë n´gjak , flokët e hekne në onë të djathtë…Veç sahatin n´dorë ja kom ngjoftë, se nuk e kam ngjoftë si asht qai Demush Neziri, ap o don me t´kallxue? N´qaq deregje si e kishin pas que e çka kishin pas bo n´to! Qashtu rrike dy tri-ditë, e vishin e e  merrshin apet. Bum e bum,bum…Tri vjet t´zeza tuj u rreh n´dorë milicie, loke, voftë për rize të Zotit!…U lodh!…Kur e pau si po done vec me e mbyt, dul e shkoi….“.

Nana Dyke-Gruaja e Demush Nezirit


Tortura te vazhdueshme deri ne arratisje


Por,Demush Neziri nuk ishte vetëm në fatkeqësinë e tij. Aty ishin të gjithë shqiptarët të të cilët kishin një vizion më të qartë për jetën në Kosovë dhe të ardhmen që i prsite. Se, rrrësira e tunelit në të cilin gjëndej Kosova, po dendësohej përditë ishte iv etdishëm edhe rapsodi i pavdekshëm, Dervish Shaqa. Por këtë nuk duhej ta dinte. Përndryshe, duhej te burgosej, te internohej apo të vritej.


„Se, me 1976 ku ka pas intelektual shqiptar në Kosove dhe si ka dit dicka, klika e Rankoviçit e udhëhequr nga Tito-ja, kanë lajmëru si në Kosovë, njerëzit inteletktual me i zhduk- rrefen djali i Dervish Shaqes, Shpend Dervish Mucaj, te cilin të ati e la vetëm 7 vjeç. Disa kanë përfundu nëpër burgje, disa janë vra e të tjerë janë internu.  Dervish Shaqa ishte jo vetëm rapsod,  jo vetem qe ka qene jo vetem rapsod, por ai i ka parë më larg. Ka qënë me shërbim edhe në kohë të Zogut, me 1937  ka punu tri vjet si gardjan, në Tiranë, e apra kësaj ka qenë në perfekturën e atherhsme, në Prizren, në krye me Asllan Boletinin. Por, baba veç nji herë është lajmëru në polici në Deçan, veç një herë ju asht nënshtru torturave. Hera e dytë kanë qënë për vdekje. Mirëpo,. disa nga Lluka i kanë thanë të mos lajmërohet më, se kulaqi asht i përgatitun.“


Qarku përreth dy rapsodëve po ngushtohej, derisa një ditë gjenden para vendimit më të vështirë në jetë: arratisje o vdekje!



„E kujtoj, dimër ka qënë…Në atë shtëpinë e vjetër, në çiler,  u nxjejshim pranë stufës të cilën e kish shti baba-shpalos Shpendi kujtiemt e fëmijërisë-Një ditë, baba erdh prej Deçanit idhnueshëm dhe krejt i rraskapitun, u ul në shtrat. “Shka ki-i tha nana, se po m’duket dishka nuk je mirë?“. “Gati  si m’ u ka sos uji në Kosovë!-ia ktheu baba. Nuk asht puna mirë!“ Masandej ka nderhy b. Sylë:„Dervish, shka po t’thone?“. Baba i tha: “Sylë, nuk muj mo me nejt n’Kosovë se janë kah lypin shumë prej meje…Janë kah kërkojnë shumë e më duhet me dal dikah!“




Jeta ne Kosove pergjysmohet per te vazhduar matane kufirit



Ishte dimër i ashpër i vitit 1956, kur Dervish Shaqa dhe Demush Neziri, bashkë me Adem Ramën dhe Isë Botushën,  qanë borën e Bjeshkëve të Nemuna. Jeta në Kosovë përfundon këtu, për të vazhduar matanë kufirit, në një rrugë tejet të gjatë e cila s´do t´´I kthejë kurrë më për të jetuar në gjirin e Llukës.


O kanë natë e ejte, tetë marsi…Bora deri në shokë!-rrëfen lokja Dykë. Ma ka pru Adem Rama, një këmishë të veten, në aksham vonë, e m´tha:“Kepma Dykë në maqinë qysh të mundesh ta marr me veti, se po du me shku edhe unë!“ „Qysh po do me shku edhe ti?”-i thashë, se m´bijke edhe si kunat. “Edhe unë s’ muj rri, se masi t´del Demushi-tha, mue me mysin krejt!” Ademin e kemi pas ma t’ parin kojshi, e i pat ba edhe ai nja tre muaj burg, n´Prishtine. Nejse! E mora atë këmishë, do ja kepa-do s’ ja kepa, e ja dhashë me veti. Mas kësi vakti o konë…Djalin e nëntë mujve e kisha n´djep, tjetrin për skej e qikën. Osht hy Demushi me një ranac n´dore e m´ka thanë: ”Oj Dyke Bajramja?!…Unë, o me dekë o me ik…Njanën m´duhet me e ba!…Zoti ta baftë qaren me qeta tre thmi!” Thashë:”Hajli kofte! Inshallah del ti…Për mu mos ki dert!” Pse me t´rrejt? U ngushtova si veç qashtu! Kur u ba gati 
Demushi me dalë, erdh Dervishi n´shpi teme, edhe Ademi, edhe Isë Botusha. Ja kam dhanë dorën në dorë e nëpër borë, qetu e deri te dyert e atyne koijshive jemi shkue pa ja lëshue njoni-shoqit dorën hiç. Kur jam dalë në oborr të tyne, o dalë Ademi prej shpise vet. ”Aman, për rize të Zotit, mos shko!”-e përbeu gruaja e vet.  Ai e lëshoi çantën në tokë. Demushi I ka thanë: „Adem, mos hajde për mue! Masi po vjen Isë Botusha, une s’jam lazëm për kurrkend. Isa I din tetana rrugët”. 
Pasha kete ndeje si po e bajmë bashkë, Demushi i ka thanë edhe Dervishit: „Dervish, për mu mos gabo me ardhë. Kur të dal unë nashta të guzhmitin edhe ty si mue. Por, mati punët tua e ban qysh të dush!” Isë Botusha e ka pas djalin n´Shipni. Ai tha: “Unë s´kam veç qat djalë. E kam njet me shku te djali jem edhe po me ardhe me ty. Janë ba bashkë, e janë dalë!” 


Dasma e fundit e rapsodeve ne Kosove


Atë natë në fshatin Llukë, kishte dasëm. Dervish Shaqa po këndonte për herë të fundit mes dasmorësh, para se të braktiste Kosovën përgjithmonë.

„Dervish Shaqa kurre s’ ka mbajt sharki as çifteli, por në çdo fshat i ka gjet ato-rrëfen Shpendi, duke sjellur kujtimet ia përcollen të afërmit e tij, për naten e arratisjes se t´atit. Para se të shkontë në dasëm, qenka përshëndet me hallën Rukë. Ka qënë baqicë dhe baba e kish pas deshtë shumë. Tuj e ditë se po del mos me u kthy ma, i kish pas thane:”Halla Ruke, lamtumirë se unë po shkoj!“-edhe tuj zbrit shkallëve, I kishin pas shkue lotët. “Uh, Dervish nanë, ti në darsëm je kah shkon e po kan kështu…Cka ke?!“-e kish pa pyet halla Rukë. Por, krejt Lluka e kishin pas ditë se ajo asht nata e fundit e kangës së tij… Ish kanë përshendet me të gjithë darsmorët Pas mesnate, o shku te akçite e iu ka thanë:“Mbushmani këtë sahan mish  se du me ja çu Shpendit“! Asht ardhë eme ma pru  në atë çilerin me  stufë, qysh e ka pas shti baba. Por, unë tek jam konë në gjume. Ia ka lanë nanës e i ka thanë:“Zojë, qyre qeta mish po ta lo ktu e jepja Shpendit kur të çohet“ M´kish pas marrë për qafe dy herë dhe i kish pas thanë nanës:“Lamtumirë!“ Por, veç b.Sylë i paska pas tregue ku po shkon:“Baca Sylë, Amanet i ke fëmijët se ma nuk shihemi bashkë!“



Nënëlokja Dykë, e cila edhe me 80-të vjetët e saj ruan kthjelltësinë, shpalos kujtimet me forcën e nënës kosovare.


 „Kur u dava me demush Nezirin m´u duk as dilli s´po bo dritë! Mue m´u dasht loke me dek për s´gjalli! Kunat, as kunatë, as vjehrri as korkon n´shpi, s´kisha. Gjinia s´guxojshin me ardhë prej hyqymetit. E paqa n´qafë këtë katund, qekaq t´keqen kujt s´ia di! Po, edhe unë I mshela dy sytë e veshët, e e kqyra detyrën teme. E hoqa veshën,  e hoqa sefanë e tetana! Tri vjet nona jote i ka hek veç apongat e o hi ner jorgan, se isha e rrethume ton natën prej milicisë. Me vetshin thmija: “Nonë, pse nuk po deshesh?” S´u kallxojsha se thojsha tuten e m´u dahet rrita, veç thojsha:”Po lejnë qentë e të qilloj e veshne me dalë përjashta!” Se, si isha e rrethueme në t´katër onë, ec e kallxou thmive sa grima?!“


Nje kobure per nder e per shpirt


Rrethimi vazhdoi për dy vjet me radhë. E nënlokja vetëm me fëmijë dhe koburen që ia kish lanë I shoqi për nder; për shpirt!

Rapsodi Demush Neziri

“M´tha:”Po ta la për shpirt!”-rrëfen lokja. Kur vishin me m´hallakat, herë ja shtisha këtij të voglit në mnela, here ketij tejtrit në shpinë, kajherë e shtisha n´komza t´mia. Edhe, kurrë s´kanë mujte me ma gjet! Mas s´di sa vjete, bani dasëm vëllai I jem e mu tek djali i madh, me ia dhanë me qit kur t´vjen nusja. U çova e ia dhashë. Dikush lajmëroi edhe m´rrethuen milicia. “A re ki?“,“Po!“,“Pse e ke majt?“,“E kam mbajtë për ftyre teme!“, „Ku e ke marr?“, „Ma ka lanë burri!“. Edhe u desht me e dorzu!“


Shpendi, atëbotë shtatë vjecar, kuptoi të vërteten vetëm kur nuk e pa babain më në shtëpi. Ndërsa, Aliu gjashtë muajsh, s´do të përjetonte kurrë ledhatimin e tij si fëmijë, sepse, Dervish Shaqa do të ikte për të mos u kthyer kurrë më në gjirin e familjes.


„E disha si dikujt duhet me I thirr „Babë“, e nuk kisha kujt…Por, pas dy tri vjetësh, në një aksham dimri,  kërset dera, bam-bam-bam, me të madhe, por jo me thirr. O dale b.Sylë, veç kur o kthy n´çiler me furrum, e m´tha:”Carrok, hajde me mu!” Nona I tha: “Baca Sylë, çka ke tash?!”-se u tutke mos po me merr me m´qit n´Shipni, te baba. “Hajde se se Dervishi o kah knon n´Kukës e na thirri Ramë Haxhia(veç ai kish radio atëherë!), e t´vjen edhe Shpendi ta nigon!”-I tha b.Sylë. Alia ish I vogël. Nana s´erdh.  M´ka mar për dore baca Sylë, e zbathun vrap nëpër katund, teposhtë te blini. Kur jem shku e e ka qel derën, e kemi dëgjue…Këndojke kangën e Bajram Currit, çfarë të kënduari. Baca Sylë I ka vnue duart në krye e lotët rrokotel! Unë mbeta syhapur, se ai veç rrugës si m´tha si po knon baba yt. Por, aty unë e dita se megjithatë paskam babë. Masanej, m´ka mungu shum!

Takimi i pare i rapsodit te shquar me te birin



Ky ishte rasti i parë që Shpendi u njoh me këngën e të atit. Raste të tjera do të vinë kohë pas kohe, krejt rastësisht.


„Një herë, isha me dhën në bjeshkë. E kam pas një radio të vogël edhe shiriti i saj rrinte veç në Kukës. Si e kam lëshue, kur doli baba tuj e këndue kangën e Skënderbeut: „Lum e lum Vojsavë krenare, lum e lum nana shqiptare!“ Ia kam ç zonin sa ka pas. Ushtojke bjeshka…“.


Kënga e dy rapsodëve, jehona e së cilës u muros në kullat prej guri, ku mblidheshin burrat më me zë të trojeve shqiptare,  tashmë ishte ringjallur në gjirin e shtetit amë dhe zëri i dy rapsodëve, po i rikthehej Kosovës plot përmallim.


„Kur delshin në televizor m´bojshin zo kojshia:“Hajde se po don me dalë Demushi e Dervishi n´telrvizor. Shkojsha prej këtuhit e n´kojshi me i pa. Vallahi s´dojshe tjetër veç me i pa, të dy bashkë tuj këndu, të dy bashke tuj kërcye, të dy bashke tuj nejtë…Si vallahi, kurrë dita as nata si ka da!“


Lokja po i rriste fëmijët e saj me nder. Baca Sylë, e çoi Amanetin në vend, duke u përkujdesur si prind për Shpendin dhe Aliun e vogël!


„Sylë Shaqa ka qënë një vëlla hakikat për Dervish Shaqën. Dhe të gjithë e dimë se Sylë Shaqa ka vdek prej torturave të policisë, se masi dul baba n´Shipni e  policia e maltretuan shumë. Si mas gjashtë shtatë vjete kur ka vdek, b.Sylë, krejt kah i kanë ra ju nxi trupi dhe krejt e kanë ditë si ky njeri ka vdek prej torturave. Veç atëbotë, asnjëri s´ka mundur ta dijë se baba pas pesë vjetesh o taku me Syle Shaqën, piëkrsht në këtë vend. Se, atëherë prej Shqipnije vihin diversantat e sillshin flamuj, se këtu s´ka pas. E baba o taku me b. Sylë në kohën kur piqen manat, se ka kësajde shumë. Baca Sylë ka dalë kishe po mbledh mana e asht taku me babën, nëpër këto megja…”.


Fshehurazi ne LLuke por asnjehere ne gjirin e familjes


Nëpër rrugë, fusha e megja, por kurrë më në gjirin e fshatit. Kurrë më as në familjen e tij, nusen e re e fëmijët që po rriteshin larg tij.  Është vetëm njhë herë kur Dervish Shaqa takon të birin,teksa po ruante bagëtinë në fushë.


“Mue m´ka pa një herë n´Orrnica, e quajmë ne. Jam kanë 13-14 vjeç, kur tuj rujtë loptë ja kam nis me knue kangën e Bajram Currit. E kam pas ni prej babe, jo veç unë po krejt Lluka e Epër. Baba paska qënë i paluem në një vije të arës me dy shokë t´vet, bash sikur lepujt-m´tregojke baba. Mue, si sot m´kujtohet ai farë zani si m´ka thanë: „Cka po ha m. bre? Hajt le se boll knove!“ Bash qeshtu qe. Kqyr knej-kqyr anej, nuk e shihsha kurrkënd.Ai ish kone Dervish Shaqa, atehre jam kone diku kah 13 vjet 14“.


Dervish Shaqa dhe Demush Neziri, të vendosur në rrethin e Durrësit, vazhdojnë traditën e te  kënduarit për Kosovën, gjirin e së cilës e kishin braktisur pa dashur. Në Rashbull, Dervish Shaqa themelon dhe   udhëheq grupin rapsodik, me të cilin për herë të parë prezantohet në festivalin folklorik të Shqiperisë,  në Gjirokastër, me 1968. Ata ërijuan dhe publikuan shumë këngë, te cilat edhe sot e kësaj dite dëgjohen me shumë dashuri nga auditori i gjërë shqiptar. Rapsodët para arratisjes njiheshin me tepër me këngët me motive dashurie, si: “N’dërrase të vekut kush po kanë“, “Moj e mira n’derë  të stanit“, etj. Ndërkohë që pas arratisjes, ata iu përkushtohen këngëve me motive patriotike, siç janë këngët: „Kurrë Kosovë s’tu da gazepi, „C’janë kto gjamë qe po i sjell era“, “Pyet Kosova për një qikë“, “Ah, Kosovë mos thuej marova“,”Tane Kosova mbulue me tym”,etj.                                                                                              
Jetimw me prinder gjalle

Por, kënga nuk lehtëson barrën e viteve që vinë e ikin të stërngarkuara me dhëmbje, për familjet e shpërndara. Fëmijët jetimë me etër gjallë, janë e vetmja rreze drite, për të dy gratë fatprera.



„Apet e shtysha do mot me ymyd se bahet mirë e kthehet, se i riu qashtu po u habitke! I merrsha dy djemtë e i nojsha në prehër, njonin këndej e tjetrin këndej e ua bajsha shuplakat bashkë e ju thojsha:“Hej, kur t´bahen kto katër duar bashkë, ka me u knaq nona e juve çka keni me punu ju!“ Ua bajsha verë me mend, veç me i gzue ata. Kur u banë me shku n´shkollë, nuk m´I lanë, as qiken as dy djemtë, se atëherë jepshin msim shkijet. Ma kapke djalin për zylyf e m´I thojke: ”N´msofshi e n´u tranofsh, s´ke me dal n´detyrë as s´ki me pas të drejtë, se je djali I banditit!” Ma leshuen djemte shkollën, se s´paten cka me bo. Dulen, o, pa e maru rriten…-rrëfen lokja, me zërin që i mbetet në grykë. Hajt hajt, hajt hajt…Shkuan ato vjet qashtu, e erdh puna deri qetu!“


Shpend Dervish Shaqa, I lënë shtatë vjeç dhe Gani Demush Neziri, I lënë vec 3 vjec, tashmë ishin rritur dhe në njërën ndër ditët e kësaj zije të shumëmotshme, në kullat e Llukës do të jehonte kënga, daullja e lodra edhe për martesën e tyre.


“Unë, kur jam shkue mas s´pari si kam nejtë qat muj ditë, n´krye të tri javëve, kam pas me e martue djalin e madh. Pasha një Zot, krejt fillim e marim, Demushi e Dervishi, kane inçuzu trakat të dy tuj knu bashkë e m´I kane dhanë me veti, me I lshue kur të vinë krushqit. Dervishi iu ka thanë në trakë: “Merrni vesh! Tuj u martu djali i Demush Nezirit, si e ka lanë baba tri vjeç. Unë e Demushi s´kem marr pare kur jemi shku me knu nëpër hallk kurrë, se s´jemi konë defatore po jemi konë kongatarë. E mos gaboni me marr pare në dasëm të djalit të Demush Nezirit”. Vallahi mori loke, so met kush pa kajtë!”


„Vaden e dasmës e damë pesë javë ditë, me shpresë se do t´vie baba-rrëfen Shpendi. Ishte viti 73,  hera e parë si fola me babën në telefon. „Babë, me 20 janar martohem. A po vjen n´dasem?´“ Mua s´më tha gjë, por kusheririt tonë, Mic Sokolit, atëherë i tha:” Mos je ba matuf?” Këtu u mor vesh se ai s´mund t´vinte. Prandaj, qato ditë, menjëherë ia kemi nis motrën te baba na vizitë, për mos me u merzit baba atje për dasëm. Atë dasëm po m´duket edhe në Radio Kukës e ka lajmëru baba. Kemi edhe kangë që janë inçizu bash për dasëm, ku thote se:”Po i përshëndes të gjithë ata krushq e ata dasmorë me këngën e Marash Palit!” Këtu ish mbush oda grumbull e  me majë, disa kajshin…”.


Shpendi i vogel troket ne porten e te atit i bere burre

Shpendi trashëgoi nga i ati Dervish Shaqa, dashurinë për këngën folklorike. Këngët e tij u mundua t´I mbajë gjallë edhe në mërgim, ku klubet e vetformuara ishin pika e vetme ku mund të takoheshin bashkëatdhetarët tanë. Njëri ndër klubet, të vetmet ku ndjhejsadopak ngrohtësi Kosove, ishte edhe klubi Përparimi në Cyrrih. Por,  nëpër kokën e Shpendit pandalur sillej një mëndim I vetëm!



“Gjithë kohën mendojsha si me u taku me babën. Dhe një ditë, tek po ecja nëpër Cyrrih, fillova të mendoj si t´ia bëj që këso vere me u la në Durrës me babën. Fluk, hina n´ambasadëe! “Qysh e ki emnin?”, “Shpend Dervishi-Mucaj”. “Auuu, po  ti tha je djali i rapsodit Dervish Shaqa. Ti je Shpendi?!”.

Dervish Shaqa me te birin e madh, Aliun

Dhe, deshira e fjetur qe nga femijerija, per pak kohe do te permbushej. Keshtu, ne vitin 1979, Shpendi I vogel, do te trokiste ne deren e te atit, i bere burre e baba. “O ku je Dervish Shaqa, bre?”-kam thirr te dera. „O, hajde bujrum, more!“-mu pergjigj. Baba ish ul kembekryq, me sharki e qifteli ne preher. Perze, nuk  e ka  lujt as komen me u qu me m´marr ngryk.Osa Nura, nje kusheri joni tonin, emigrant poashtu, o cue e m´ka marre n´gryke. Ai hic! Jom perkul e e kam marre per qafe. „A di shka? Hajt shko rruju!“-m´tha. „A je n´mend b.Dervish?”-I tha Osa. „Le te shkon-tha-te rruhet, se ma con mallin si atehere kur e kom perqafe si femije, ne gjume. S´ma ka pas regj faqen hic…E tash tek asht rrit e tek osht ba me lesh!”


Kënga për takimin e serishëm pas 18 vjetësh, vazhdoi deri në mëngjes, thotë Shpendi. Por, pritja e lokes ishte edhe më e gjatë…


Takimi i lokes me bashkeshortin pas 20 vjetesh

„Pasha nji zot, unë mas 20 vjete si o dalë Demushi, unë jam shku n´Shipni. Ma coi garacionin prej atjehit e m´tha: „As s ´kam nanë, as baba, as vëlla, as motër e n´koftë se t´pik rahmeti me ardhë…Po du me ta qit nji përvojë t´vshtirë, se nuk asht lehtë për ty me ardhë e me m´gjet vet të shtatin, e me gru n´shpi!“ Perze, e bana zemrën gur e u cova e shkova me qikë të qikës si ma la tetë vjec. Nuk  ish kollaj, loke për mue me shku mas 20 vjete… Ai i kish tre djem e dy qika, e gruen! Vec, vllaznit e saj, ilaket e saj m´deshtën fort. U qudit bash krejt Shipnia si shkova unë te burri I martuem mas 20 vjete!”



Dueti Dervish Shaqa dhe Demush Neziri, mbeten ne historinë e folklorit shqiptarë si ushqim i shpirtit të shqiptareve që duan kombin, gjuhën dhe këngën e vet.  Ishte kënga ajo që i bashkoi e do t´jetë vec vdekja, ajo që do t´i ndajw.  


Me 14 prill të vitit 1985, emblema e muzikës folklorike shqipe, Dervish Shaqë Mucaj, i lindur me 14 maj të vitit 1910,  në Llukë të Epërme, vdiq në Rashbull të Shqipërisë.


Rapsodi qau per Kosoven edhe ne castin e vdekjes

“Dervish Shaqa o dek n´gjoks të Demush Nezirit. Si, be ka ba Demushi: “Cka s´ka ba vaki, edhe për s´vdekuni I shkojshin lotët rrokotel!”-rëfen lokja.



„Atë ditë kam qënë në klubin “Përparimi”, në Cyrrih. Telegramin e merr një shok imi dhe kur lexon: “Shpend, ka vdek Dervish Shaqa!“, e merr e fluturim vjen në klub, edhepse kurrë ai njeri nuk vinte në klub as nuk dilte në demonstrate, se atëherë për një tubim apo demontratë në shtete të perëndimit, e humbshme pasaportin. Unë kam qënë tuj këndue. Bash asi hovi baba ma kish cue nji sharki prej Shipnije. Si e kam pa t´ulun n´karrika t´para, thashë: “Ah bre, si Tefiku m´paska sjell një lajm të dhimbshëm!” Por, kur e pyeta, ma ktheu: „Ku e din ti si kom pru dishka unë?“ „E di-i thashe, se ti nuk vjen ktu me m´nigu mue!“ M´shkoji mendja edhe te nana, se edhe ajo ish plakë. Por, kur m´tha se asht prej Shqipnije, e dita…!“


 Bashkëudhëtari I tij, Demush Nezir Mulliqi, I lindur me  1912, në Llukë të Eepërme, vdiq me 7 gusht te vitit 2001, në Shinavlash të Shqipërisë.


„ Na erdh telegrami si o vdek Demush Neziri-rrëfen lokja. Shkoi djali i madh prej Zvicre ne Shqipni, me shokë e me dajë e me nipa. Masanej, ja qelem tri ditë t´pame n´qet bahqen e madhe të shtrueme me tepiha. Kush o konë si asht ardhë me pa. E mue po m´thote qika: “Oj nonë! Tetana kto gra sip o vinë me t´pa, pse kurrnji pikë lotë se qite për babën?” “Vallahi moj nonë-I thashë, jom lodh tuj kajtë për to! Një herë kaj si m´dul prej shpi e m´mshelli nusen e re me tri fmi t´vogjel. Masanej merzitu edhe ma fort kur u martu. Tash o deke si tone dynjaja e rahmet i paste shpirti, se për qeto të tretën kokna ma sabernike se kur o martu!” Vec, edhe gjininë I pata të fortë e banë shumë për mue. Po, edhe pata igball si m´i la dy djem e qiken sa mos me m´lanë n´rrugë, si vallahi me m´pa lanë ve me qat qikë, për dynja burrë tjetër mas Demush Nezirit marre s´kisha, qetu po t´kallzoj!”  


Rapsodi legjendar i kthehet Decanit e Kosoves ne nje forme te re


Kosova e robëruar dhe e larë me gjakun popullit  të saj, tashmë po rikthen dritën. Nëpër rrezet e kësaj drite, rapsodët legjendar I rikthehen Kosovës, Decanit, përmes festivalit gjithëkombtar, „Eshkë e ndezur mbi Shkëlzen“, kushtuar rapsodit legjendar, Dervish Shaqa dhe të gjithë rapsodëve të tjerë.


“Sivjet, për festival osht ardhë djali prej Zvicre, postofat me e pa. Shkuan bashkë me qikë. Ditën e parë e kishin pas përmend edhe Demushin, kah kanë knue, të dytën herë-hic! Demushin e Dervishin, dita e nata s´i ka da. Vallahi, kanë dhanë shfaqje në Prishtinë, në Shkup, kanë këndu nëpër dasma e kurrë s´janë da prej shoqi shojit. Ka bo lazem, janë ardhë prej dasmave të dy e m´kanë qu mu prej cilerit e janë ra të dy në një shtrat e unë jam dalë e jam ra në tjetër sobë. Janë deshtë ner veti, si  ´sban vaki në dynje, pa I da kurgjo. E qata po cuditna unë, si kaq fort jarani patën ner veti e fort ke shyhret me I pa dikush në televizor të dy bashkë,e mu da ner veti, zor… Gjithmonë kan knu bashkë, gjithmonë kanë nejtë bashkë, kurrë s´janë prish ner veti. S´I dau Rankovici, si ke zavali ma I madh, s´i dau Enver Hoxha as kurrfarë mileti, e me I da tash per s´dekni…Pse ashtu?! Gjynah asht ashtu!”                                                                                                                            


“Por, populli është vëzhguesi më i mirë!”-thotë i biri i Dervsh Shaqës, Shpendi.“Unë mendoj se kur përmendet Dervish Shaqa, popullit të Dukagjinit vetvetiu i shkon mendja edhe te Demush Neziri. Ktu nuk ka kurrfarë ngatërrese. Se Demush Neziri ka qenë krah I Dervish Shaqës, e dinë krejt ky popull!“


Të dy rapsodët kosovarë, Dervish Shaqa dhe Demush Neziri, të cilët shkruan histori në tel të qiftelise, shkuan motin me kokë të kthyer kah kufiri shqiptaro-shqiptar, matanë të cilit kishin lënë gjysmën e vetvetes…Malli për Kosovën i ndoqi deri në frymën e fundit, sepse u desh më shumë se gjysmë shekulli rrugëtim I kombit shqiptar nga të dyja anët e kufirit, që muri që ndante zemrën të shembej përfundimisht.


Kulla e Ali Deme Gecit hap dyert serish ne origjinalitetin shekullor

25 janar 2008, Radio Kosova,

Kullat si kjo e Gecajve iu kane rezistuar pushteteve te ndryshme. Ato ishin fortifikate qendrese neper shekuj dhe mesazh per gjeneratat e do te vine. Ishin shtylla te forta mbi te cilat u ndertua historia e vertet e Kosoves e fituar me gjak e sakrifica”, ka thene presidenti i Republikes se Kosoves Fatmir Sejdiu, ne ceremonine e perurimit te Kulles se Ali Deme Gecit, renovimi i se ciles u mudnesua nga Ministria per Kulture Rini dhe Sport.  

Kulla e Ali Deme Gecit ne fshatin Lluke te Ulet, e ndertuar ne shekullin XVIII-te, ben pjese ne tipin me te vjeter te kullave te Rrafshit te Dukagjinit. Kjo kulle, pervec vleres se mirefillte te banimit, gjate levizjes kombtare shqiptare u be simbol I qendreses dhe luftes per liri dhe pavaresi. Ajo eshte e njohur si seli e tubimeve dhe strehe pjestareve te Levizjes Kombtare Shqiptare dhe prandaj,  edhe shenjester e rrenimeve dhe shkaterrimeve te pushtuesve gjate periudhave te ndryshme te historise kombtare shqiptare.


 Sipas te dhenave te Insitutit per Ruajtjen dhe Mbrojtjen e Trashegimise Kulturore, ne Peje, kjo kulle per here te pare u dogj ne vitin 1908.  Heren e dyte u dogj ne vitin 1913. Heren e trete, ne vitin 1925. Ndersa, vandalizmi serb u shpreh masovisht ne vitet 1998-’99, ku u plaqkiten u dogjen dhe u rrenuan nga forcat paramilitare serbe shume objekte banimi te shqiptareve, krahas te cilave u plackit dhe granatua edhe kulla e Ali Deme Gecit. Dhe kjo ishte vetem perseritje e historise se popullit shqiptar, ku krahas viktimave te pafajshme, shenjester e vandalizmit serb ishte edhe pasuria e tij jetike.
“Kulla e Ali Gecit eshte nje nder kullat me te rendesishme ne Rrafshin e  Dukagjinit. E ndertuar ne shekullin 18-te ajo ka nje rendesi jo vetrm te arkitektures por nje rendesi historike, poashtu. Eshte me rendesi shume te madhe te permendim se gjate tri lufetarev,qe nga lufta e pare e dyte dhe e trete, ne vitin 1998-99, nga kjo kulle ka dhene tre deshmore dhe gjithmone ka qene active ne levizjen kombtare. Qe nga periudha turke, Kulla e Gecajve eshte djeg kater here: dy here gjate periudhes turke, kurse dy here nga vandalizmi serb eshte e djegur per here te fundit, ne vitin 98. Ka pas nje rendesi shume te madhe, per kete arsye interesimi I Ministrise se Kultures, Instituti per Mbrotjen e Monumemtve ka arrit qe kete ta restauroje dhe ta sjell si perkujtim te atyre qe kane rene si dhe per rendesine historike qe ka”, Mr.sc.Avdyl Hoxha, drejtor I Insitutit Rajonal per Ruajtjen dhe mbrotjen e monumenteve Kulturore ne Peje.
Kulla e Gecajve-objekt me vlera historike dhe arkitektonike
Duke pare rendesine historike dhe kulturore te kesaj kulle Ministria e Kultures, Rinise dhe Sportit, se bashku me Departamentin e Kultures, Divizonin e Trashegimsie dhe Institutin per Mbrojtjen e Monumenteve te Kultures ne Peje, hartuan projektin per restaurimin e kulles se Ali Gecit dhe ndane mjete per realzimin e ketij projekti. Punimet iu besuan kompanise Pleqja ne bashkepunim me kompanine Vizioni, nga Isniqi.
Presidenti Sejdiu:”Kulla shqiptare-fortifikate qendrese”

“Objekti I kulles se Ali Deme Gecit, eshte trajtuar me parimin e trashegimise kulturore, tradicionale shqiptare si dhe si object me vlera historike dhe arkitektonike. Arsyeja eshte se nga kjo kulle kane dale shume gjenerata qe jane emra te spikatur te mbrotjes se qeshtjes kombtare dhe te cilet ne vazhdimesi kane luftu jo vetem ne territorin e Kosoves por ne te gjitha trojet etnike shqiptare per ruajtjen e etniciteti shqiptar dhe ne vazhdimesi per paraqitjen e nje rezistence te vazhdueshme. Kjo  tradite eshte bartur deri ne brezat e sotme kur edhe ne luften e fundit kjo familje dha kontorbutin e vet ne kaduer te Ushtrise clirmtare te Kosves”, thote drejtori i kompanise “Pleqja”, Blerim Bajraktari, arqitekt nen mbiekeqyrjen e te cilit jane kryen punimet.

Restuarimi i kulles u mundesua nga MKRS
Restaurimi i  Kulles se Gecajve i cili eshte mundesuar nga Minsitria e Kultures Rinise dhe Sporteve eshte monitoruar gjate gjithe kohes nga Instituti Rajonal per Ruajtjen dhe Mbrojtjen e Monumenteve ne Peje, proejktit te te cilit punekryesit i kane qendruar besnik ne cdo hap. Dhe keshtu, 16-te muaj punime nga kompania “Pleqja” ne bashkepunim me kompanine “Vizioni 2”, nga Isniqi sollen kullen ne formen e saj autentike.
 
” Nje vlere shtese eshte se gjate ndertimitjane ruajt elementet kryesore te kulles shqiptare, kurse kati I dyte qe quhet kulminacioni I vleres eshte oda me paraode me divanhanen te cilat e ruajne ne teresi funksionalitetin, mirepo kane dizajn dhe kane materjalizim modern I cili I shkon per shtat kohes se sotme bashkekohore. Dhe keshtu qe sot kemi nje object te kompletuar edhe vleren arkitektonike. Nje objekt i cili ia vkent e vizitohet”, thote arqitekti udheheqes Blerim Bajraktari, i cili megjithese eshte realizues I punimeve ne Kompleksin Isa Boletini, ne Kullen e Ahmet Delise, ne Gjamine e Vjeter te Decanit, te Oda e junikut, ne Kullen e Kukleceve ne Insiq si dhe ne Kullen e Mazrekajve ne Dranoc, z.Bajraktari thote se Kulla e Gecajve ka te vecanten e vet:
“E vecanta kryesor eshte ne asoektin professional eshte se kemi te bejme me nje metodologji te re te perdorur, kemi perdoru pllakat e botn armesit, dmth te krontuksionit te durirt me qellim dhe me lejen e isntiutit per mbotjen e monumenteve me qellim qe kjo kulle ka vlera jashtezakonsiht te medha ne radhe te pare histroike per shkakt e emrit te familoejs dhe te gjeneratave brez pas brezit qe I akne dhene krejt trojeve etnike, kemi dashur qe te krijohet nje objetk I cili ka edhe stabilitet konstruktiv jo vetem nje fasade dhe kozmetike. Ne anen tjeter gjate gjithe kohes me ka terheq, vecanta eshte se gjate gjithe kohes te punimeve, me ekte object me ka ldih hisotria e bujshme qe ka pa dhe histroia e kesaj familjeje”.
Portat e Kulles se Gecajve i hapi presidenti Sejdiu
Kulla tashme eshte renovuar dhe ngrihet ne oirigjinalitetin shekullor. Ndersa, portat e saj hapi presidenti I Kosoves, dr.Fatmir Sejdiu I cili po ngreh dolline I rrethuar nga mikrpritja e popullit te kesaj treve.
Presidenti Sejdiu rrethuar nga mikpritja tradicionale shqiptare

“Sepse, kullat si kjo e Gecajve iu kane rezistuar pushteteve te ndryshme. Ato ishin fortifikate qendrese neper shekuj dhe mesazh per gjeneratat e do te vine. Ishin shtylla te forta mbi te cilat u ndertua historia e vertet e Kosoves e fituar me gjak e sakrifica”, tha para te pranishmeve presidenti Sejdiu, duke premtuar se keto fortifikata do te kthehen serish ne formen e dikurshme:

“Kulla eshte  ne memorjen e te gjithe neve, ne respektin e te gjithe neve se ka qene pjese e cila ka shpreh ne menryen me te mire te mundshme identitetin kombtar. Dhe eshte borxh I institucioneve te Kosoves  te kujdesemi per restuarimin e saj per ruajtjen e saj dhe per kultivimin ne brezat e tjere”.
Dhe, prezenca e presidentit te shtetit ne perurimin e nje kulle eshte nje ngjarje e madhe jo vetem per familjen Gecaj-thote vepritmari I shquar I qeshtjes kombtare dhe biri I kesaj familjeje patriotike, Tahir Gecaj.
“Se pari, per ne si familje, per fshatin por edhe per te gjithe banoret e ketij rajoni eshte nje ngjarje e madhe se eshte hera e pare ne historirne jo vetem te kesaj familjeje por te gjithe rajonit qe vjen nje president I Republikes se Kosoves per ta bere pergezimin e nje kulle. A  kullat kane pas kuptimin e mbrojtesit te territorit por edhe te pragut te shpise! E pse eshte mbrojt pragu i shpise nepermjet kullave eshte fakti se ne nuk kemi pas shtetitn tone per ta mbrojtur kufirin, sepse  sipas logjikes duhet te mbrohet se pari kufiri e pastaj pragu. Por, duke qene se nuk  kemi pas shtetin tone, te paret tane dukagjinasit e vjeter kane apliku mundesine e dyte, kane ndertuar fortifakatat e veta dhe e kane mbrojt pragun e shtepise”.
Atdhetari Tahir Gecaj, kaloi rinine neper burgjet serbo slave dhe u lirua nga pushteti I athershem jugosllav, vetem pas intervenimit te Organizates Nderkombtare per te Drejtat e Njeriut “Amnesty International”. Nisur nga barra e histroise qe kjo familje barti mbi supe ne vazhdimesi, Ajshja, motra e madhe e Tahirit, sot ka nje ndjenje te perzier gezimi dhe pikelimi:
“Per ne eshte nje lumturi e madhe, nje gezim I madh, edhe nje pikellim I perparshem pale mas pale. Na e dime veten shume te lumtur, por mashkujt i kemi pas tanahert jashte. Kur shkojsin ne peje na ka nxcone nata gjithmone tuj prit me gjunj ne dritare”, thote halla e kesaj familjeje, Ajshja sipas se ciles kulla e Gecajve eshte restauruar sic ka qene dikur.
“Po dhe eshte kulle historike pale mas pale. Perjashta si o ly e o ba me dyshekllake, krejt une e mbaj mend, kshtu e mbaj mend. Perbrenda ketu, kati I poshtem eshte rregullu se perpara kemi pas gjone, ahur  I lopve o kone, kuaj kemi pas dhe jemi kon shpi e mire,me zo edhe me gjo edhe me bjeshke edhe me verri. Jemi kone na e dime veten shka jemi rrit ne qate gjenrate shume te lumtur, por mashkujt I kemi pas tanaheret na nxajke nata kur shkojshin ne Peje, na ka nxone gjithmone nata tuj prit..”
Rendesine e kesaj fortifikate qendrese e di edhe Alisa e vogel, e cila ndoense pese vjece kulles se te parev te saj I reciton poezi:
 Kulla jone e lashte/ me zjarr te tytes ligjerove
 virgjereshe e pafjetur/ ante qendrove…“.

Kulla e Gecajve ka percjell shekujt
Ali Deme Geci ishte nje veprimtar dhe luftetar I dalluar ne luften kunder pushtuesit I cili dha tere pasurine per liri dhe pavaresi.  Por, sternipi I tij Ali Gecaj, megjithese ishte activist I palodhshem I qeshtjes kombtare me vite te tera, lufetar I ushtrise clirimtare te Kosoves dhe pesjetare I truoave brtojese te kosoves, ai nuk ndjehet I denje per emrin e stergjyshit te tij:
“Por, emri i tij per mua eshte nje pergjegjesi e madhe e cila s´mund te arrihet. Eshte e vertet se une dhjete vjet kam qene veprimtar pastaj kam vazhduar luften.  Megjithate eshte shume larg te rrumbullaksoj figuren dhe portretin e Ali Gecit. Oor kryesisht meditoj, frymoj dhe mundohna te realizoj ne ate drejtim”.
Ali Qeka, nga Bajram Curri, eshte I nderuar te kete pasur rastin te vizitoje Kullen e Gecajve:
Zot I madh me krijoi mudnesinw qe une te jem ne themelet e kesaj kulle e cila ka percjell shekujt. Une jam nga Malesia e Gjakoves dhe fatbardhesi imja eshte qe me Ali Gecin ushtar I UCK-se, pejsetar I TMK-se”, thote  


Presidenti Sejdiu ne Kullen e Ali Deme Gecit

z. Qeka, ushtarak i cili si pjesetar i Ushtrise Clirimtare te Kosoves,  mori pjese ne betejen e lavdishme te Koshares si dhe ishte shef trajnimi I Zones e Trete te Trupave Mbrojtese se Kosoves.

“Me ´64-tren, kam mbaru Shkollen e  Larte Ushtarake, kam sherby tridhjete vjet ushtarak ne Shqiperi dhe kur kam pa ngjarjen e Reqakut,  kur une jam pjesetar I ketij kombi, nuk kisha arsye me nejt indiferent e mos me dhane konbtributin sado modest per clirimin e vendit tem. Histori individi nuk ben! Une bej pjese ne shpirtin e historise e te zemres e djerses kombtare dhe jam shume krenar qe jam shqiprar I Malesise se Gjakoves dhe sado shume pak kam kontribue si shqiptar dhe Kosoven teme”.
Ministri Beqiri:”Do te vazhdojme me mbrojten e thesarit te trashegimise kulturore ne mbare Kosoven”
Projekti I restuarimit te Kulles se Ali Deme Gecit, I mundesuar nga Ministria e Kultures Rinise dhe Sporteve kalon vleren  100 mije euro. Ndersa, ministria do te vazhdoje te mbroje thesarin e trashegimise kutlurore ne gjithe territorin e Kosoves, premton ministri, Valton Beqiri.
“Perzgjedhja finale behet ne baze te kerkesave te instituteve  per mbrojtjen e monumenteve ne baze te komunave. Komunat I dine prioritetet e tyre dhe e sjellin listen e plote ne Institutin per Mbrojtjen e Monumenteve te Kosoves dhe ajo liste perseri mund te behet nje priorizim I kerkesave dhe nevojave mundohemi qe ne kauder te projekteve te cilat I perkrahium te shtrihen ne tere territorin e Kosoves. Ndersa, duke marre parasysh shtetndertimin dhe pasqyrimin e Kosoves si nje vend me qyteterim te lashte, ne te ardhmen prioritet yni do te jete trashegimia arkeologjike”, tha per Radio Kosoven ministri Beqiri.
Dhe drejtori I Institutit per Ruajtjen dhe Mbrotjen e Munomenteve Kulturore, Avdyl Hoxha premton angazhimin e tij dhe te eksperteve te ketij insitituti per identifkimin dhe restaurimin e kullave te tjera ne Rajonin e Dukajginit:
“Kulla  ne Rrafshit e Dukagjinit ka shume. Por, do te zgjedhim ato qe kane nje rendesi te madhe historike por njekohesiht qe kane nje rendesi dhe vlera te medha te arkitektures. Aty do te shikojme dhe ne Decan, edhe ne fshatrat e rrethit te Decanit, por njekohesisht e kemi nje obligim shume te madh edhe ne fshatin e Irzniqit, ne Kullen e Qekajve e cila ka nje rendesi shume te madhe kulturore historike”.
Ne gjirin e ketyre kullave, historia e Kosoves u ndertua nder shekuj. Ato shprehen vetedien e larte kombtare dhe mbeten simbole te qendreses. Pas djegjeve dhe rrenimeve te vazhdueshme, ato u ngriten si feniksi per te qendruar sot ballhapura, si deshmi e luftes dhe sakrifices se brezave te tere, te cilet ndertuan me gjak shtetin e Kosoves. 

Presidenti Sejdiu në Klinë

16 janar 2008, Dojçe Vele, “Kosova do të jetë shtet modern dhe demokratik me standarde evropiane, I cili do të garantojë ardhmëri për jetën e të gjithë qytetarëve të saj”-tha presdineti I Kosovës, Fatmir Sejdiu, me rastin e vizitës së djeshme(e mërkurë)në Berkovë të Klinës, ku ishte I shoqëuar nga zëvenensëskryeadministratori I UNMIK-ut,Lary Rosin.

“Kosova do të jetë shtet modern dhe demokratik me standarde evropiane perëndimore, I cili do të garantojë ardhmëri për jetën e të gjithë qytetarëve të saj”-tha presdineti I Kosovës, Fatmir Sejdiu, me rastin e vizitës së djeshme(e mërkurë)në Berkovë të Klinës, ku ishte I shoqëuar nga zëenensëskryeadministratori I UNMIK-ut,Lary Rosin.
Banorët e Berkovës, fshat shumëtnik rreth 4 kilometra larg nga Klina, dje ishin nikoqirë të presidentit të Kosovës, Fatmir Sejdiu dhe zëvendëskryeadministratorit të Kosovës, Lary Rosin.
“Kosova do të jetë shtet modern dhe demokratik me standarde evropiane perëndimore, I cili do të garantojë qëndrueshmëri për jetën e të gjithe qytetareve të saj. Mund të ketë zëra që mundohen t’I frustrojnë njerëzit që të ikin nga Kosova që të trembin mbështetjen që I ipet Kosovës për një jetë më të mirë të qytetarëve dhe I ecjes së Kosovës së mëvetshme. Ata janë zëra që vinë nga qendra tashmë të ditura, që duan të çrregullojnë jetën e qytetarëve të Kosovës”-tha me këtë rast presidenti Sejdiu.
“Është kënaqësi për mua të jem në mesin e komunitetit të kthyer, të cilët punojnë në ndërtimin e të ardhmes së bashku me fqinjtë e vet-tha zëvendëskryeadministratori I Kosovës, Lari Rosin, sipas të cilit, bashkëjetesa në harmoni e të dyja komuniteteve në Berkovë, duhet të jetë shembull për të gjithë banorët e Kosovës, I cili shtoi se:
“Kur punojmë apo flasim për të ardhmen e Kosovës, ka shumë të tillë që shpërndajnë mesazhe frike dhe pasigurie. Por, unë mendoj se dita e sotme është pasqyrë e realitetit dhe se këtu vërtet ka një të ardhme për të gjithë kosovarët si dhe për bashkëjetesë. Se këtu s’ka vend për shqetësime të tilla, sepse këtu është bashkësia ndërkombtare por edhe autoritetet kosovare të cilët po përpiqen të sigurojnë një të ardhme për të gjithë në Kosovë”.
Në vitin 2007, me ndihmën e qeverisë së Kosovës, në fshatin Berkovë u ndërtuan 19 shtëpi për të zhvendosurit serb, në vlerë prej 750 mijë eurosh.
Ndërkohë, presidenti I Kosovës, Fatmir Sejdiu, premtoi më shumë:
“Kosova do të sigurojë garanca të qëndrueshmërisë për jetën e të gjithë qytetarëve të saj, pa dallim. Fshati Bërkovë është një shembull shumë I mirë ku kanë ardhë këta njërëz me porosinë e tyre se ka kushte edhe për kthimin e të tjerëve, sepse ka garanca të fuqishme të shumicës së përgjegjshme për kujdes ndaj bashkëqytetarëve të tyre, për të qënë aktiv jëtën e përbashkët në Kosovën që do ta zhvillojmë shpejt e më shpejt. Në Kosovën që dëshironte e jetë pjesë e Bashkimit Evropian.

Ajete Beqiraj, Dojce Vele

Deçan: Sporti në Deçan

12 janar 2008, Radio Kosova, Dikur ne komunen e Decanit ishin active 12 klube sportive, te cilat per shkaqe te ndryshme jane shuar. Klubi i futbollit, I cili para tri vjetesh ishte edhe pjese e Liges se Pare te Kosoves, per shkaqe financiare eshte shuar poashtu. Aktrualisht, eshte aktiv vetem klubi I hendbollit “Liridoni”, I cili me mjaft suskes ben gara në super-ligen e hendbollit te Kosoves.

Dikur ne komunen e Decanit ishin active 12 klube sportive, te cilat per shkaqe te ndryshme jane shuar. Klubi i futbollit, I cili para tri vjetesh ishte edhe pjese e Liges se Pare te Kosoves, per shkaqe financiare eshte shuar, poashtu. Aktualisht, eshte aktiv vetem klubi I hendbollit Liridoni”, I cili me mjaft suskes ben gara ne super ligen e hendbollit te Kosoves.
“Mirepo, ky  klub ne deparatamentin e sportit eshte si regjistruar si klub privat,  thote z.Avni Regjaj,zyrtar I Departamneit te Sportit, ne komunen e Decanit-Klubi I hendbollit “Decani”, I cili qe 50-te vjet ben gara ne liga te ndryshme kosovare si edhe ne kohen e ish-Jugoallvise, ka bere gara ne ligen maqedono kosovare me sukses., qe kater pese vjet qe ben gara nen ombrellen e ketij emri. Sepse, per shkaqe financiare klubi eshte dashte qe te privatizohet dhe duke iu falenderu  keti biznesmeni, ky klub nuk eshte shuar si klubet e tjera ne komune e  Decanit.Shrpesojme se ne te ardhmen do te gjejme mjete per aktivizimin edhe t klubeve te tjera ne Kosove”.
Buxheti vjetor I Drejtoratit per Kulture Rini dhe Sport, ne Decan, per cdo vjet nuk kalon shumen prej 10 mije euorsh. Nderkohe qe menyra per te mbajtur gjalle sportin ne komune mbetet vetem oganizimi I garave te ndryshme sportive neper shkolla; “aktivitete te cilat jane mbajtur edhe ne kohen e okupimit serb, kur arsimtaret tane bredhnin nga shkolla ne shkolle, duke rrezikaur edhe ejten e vet dhe te nxenesve, organizonin gara neper fusha e livadhe!”-thote z.Regjaj.
“Perkunder te gjithave, une asesi s´kam ndermned te dorezohem dhe shproesoj qe me perkushtim edhe me te madh do te vazhdoje aktivetet sportive ne komunen e Decanit t’ I mbajme gjalle, me shprese qe ne te ardhmen, edhe klubet tjera sportive do te bejne gara ne liga te ndryhsme te Kosoves”.
Pyetjes, se sa ka Decani kuadro te kualifikuara ne kete fushe, z.Regjaj i pergjigjet me kenaqesi  per arsye se:
“Kuadri ne komunen e Deçanit eshte kuader qind per qind I kualifikuar. Dmth.,te gjithe jane profesor edhe arsimtar te ekutares fizike dhe kjo tregon se ketu eshte edhe suksesi. Kemi trajner te ndryshem te hendbollit,te futbollit, te volejbollit dhe te gjitha fushave te sportit. Keshtu qe, duke I aktivizuar te gjithe pedagoget e educates fizike te kualifikuar, jam i bindur dhe shume optimist se sporti ne komunen e Decanit, ne te ardhmen do te lulezoje”.
 Ajete Beqiraj, Radio Kosova

Decanasit: “Jo-vendimeve qe vine nga lart!”

1 qershor 2008, Radio Kosova, Vendimi me i fundit i PSSP-së, Johachim Rucker, per pronat shoqerore te Decanit, anashkalimi i rruges Decan Plave si dhe prerja e pakontrolluar e pyejeve, ishin qeshtjet qe u ngriten ne debatin me temen “Deputetet e Parlamentit te Kosoves-Zeri i qytetareve”, organizuar nga Shoqata e Intelektualeve te Pavarur, ne Decan. Debati u mundesua nga fondacioni “Fridrich Ebert”.

Vendimi Ekzekutiv 2008/21 i kryeadministraotirt Rücker, me ane te te cilit kerkohet që brenda 10 ditësh, UNMIK-ut t’i sigurohet një kopje e vërtetuar nga komuna me shënimet e ndryshuara relevante për pronat e tri ndërmarrjeve shoqërore ne Decan, ishte tema bosht e debatit, ne te cilen diskutuan deputete te parlamentit, anetare te asamblese komunale dhe pjesetare te shoqerise civile. Ky eshte edhe shqetesimi kryesor i qytetareve decanas nderkohe, te cilin kesaj radhe e sjell Bashkim Ramosaj, jurist:

“Faktet qendrojne ne anen tone-thote z.Ramosaj. Edhe e drejta historike qendron ne anen tone, qe nga heqja e autonomise se Kosoves, me 1974, ne menyre te dhunshme. E dime se edhe UNMIK-u edhe institucionet tona i kane shpallur jovalide vendimet e marrura nga sistemi diskriminues dhe gjenocidial i Milloshevicit. Dhe tash, kur Kushtetuta e Kosoves pritet te hyje ne fuqi, nga PSSP Ryker vjen Vendim Ekzekutiv per zbatueshmeri, ultimatum, per te marre, sipas ngastrave kadastrale: fontanen ne Decan, posten, Bletarine, ujin mineral…Qellimet jane te caktuara. Jane qellime politike!”

Manipulimet lidhur me pronat prane Manastirit te Decanit iu adresuan, te ashtuquajtures, “komunë paralele e Decanit në Jagodinë të Serbisë”, ku pas çlirimit të vendit ishte bartur i tërë dokumentacioni i Administratës Komunale të Deçanit. Heshtja e qeverise se re per rrugen Decan-Plave-Vermosh”, e cila ishte prioritet i qeverise se kaluar, ishte brenge tjeter e debatueseve, per te cilin u hodh dyshimi se ka te beje me vendimin e fundit te PSSP-se. Nderkohe qe, per prerjen e pakontrolluar te pyejeve, debatuesit drejtuan gishtin kah ligji ne fuqi.

“Vitin e kaluar, eshte shpall ndalesa per prerje. Me 30 tetor, jane ra 25 kamiona neper qender te Decanit. Nese ajo urdherese eshte leshu ne qershor, korrik a gusht, cka u ba? Kah erdhen gjithe ata kamione? Hajnat ilegal presin nje lis, hajni me letra qe po ua japin Ministria e Bujqesise, a dreqi e i biri, presin me shleper! Per mua, qe te dy jane keqberes. Por, duhet te shohim cili po shkakton demin me te madh: a hajni me kamion apo ai me kale? Prandaj ne jemi per nderprerje te tendereve!”-thote Abedin Lataj, nga Shoqata e Intelektualeve te Pavarur, ne Decan.

Deputetet e Parlamentit te Kosoves nga radhet e PDK-se dhe AAK-se, Safete Hadergjonaj dhe Rasim Selmanaj, kerkuan nje bashkepunim me te ngushte te organeve komunale me ato qendrore, per zgjidhjen e ketyre tri qeshtjeve tejet te rendesishme per Kosoven, ne pergjithesi dhe per Decanin, ne vecanti. Nderkohe qe per Vendimin Ekzekutiv 2008/21, te kryeadministratorit Ryker, u kerkua mbështetje ligjore përballë fakteve relevante të pronave që kërkohen nga Manastiri.

Ajete Beqiraj, RTK

Prishtinë: U konstituua Parlamenti i Pavarësisë

4 janar 2008, Dojçe Vele, Konstituohet përbërja e re e Kuvendit të Kosovës, e dalë nga zgjedhjet e 17-të nëntorit. Pika e tretë, në të cilën ishte e paraparë zgjedhja e kryetarit dhe e kryesisë, shtyhet për seancën e ardhshme.

Pas krijimit të Komisionit për Verifikimin e Mandateve, i cili propozoi pranimin e të gjithë deputetëve të dalë sipas rezultateve të zgjedhjeve të 17 nëntorit, në seancën e sotme konstituive, të 112 deputetët e legjislaturës së re të Kosovës, prej 120-të, sa ka ligjërisht parlamenti, dhanë betimin solemn:
„Unë, deputeti i Kuvendit të Kosovës, i zgjedhur me votën e lirë, sot, solemnisht betohem se me ndershmëri e me sinqeritet, me përkushtim dhe devotshmëri, me tërë qenien time dhe me të gjitha aftësitë e mia, do të punoj në interes të Kosovës dhe të gjithë qytetarëve të saj. Do të angazhohem në mbrojtjen dhe respektimin e  kushtetueshmësirsë dhe ligjshmërisë, në mbrotjjen e tërësisë territoriale dhe integritetit insitucional te Kosoves, ne gfarnitmin e lrivie dhe te te dretjave te nejriut ,ne pajtim me lgijet e vendit dhe me standardet evropiane. Betohemi!“
Përbërja e këtij parlamenti, është e rëndësishme sepse pikërisht ky parlament në koordinim me Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe me Bashkimin Evropian, do të bëjë shpalljen e Kosovës, shtet të pavarur dhe sovran. Por, pika më e rëndësishme e rendit të ditës në të cilën ishte paraparë zgjedhja e kryeparlamentarit dhe e anëtarëve të Kryesisë së Kuvendit të Kosovës, nuk u procedua. Siç u tha, në bazë të një marrëveshjeje paraprake në mes të forcave paralamentare, kjo pikë do të shqyrtohet në vazhdimin e  seancës së sotme, ndërkohë që seanca e radhës do të mbahet me 9 janar. Por, njeë shtyreje e tillë duket se nuk i ka shqetësuar asnjë udhëheqës, të cilët shprehen bindje se deri me 9 janar, Kosova do t´i ketë të gjitha institucionet që i duhen një shteti.
I mandatuari për qeverinë e re, Hashim Thaçi, tha „në këtë  këtë aspekt po bashkëpunojmë shumë mirë dhe se ky parlament do të jetë parlament i punë dhe i fokusimit në ineteresat e të gjithë qytetarëve“. Thaçi, poashtu premtoi një qeveri të qëndrueshme, ndërsa sipas tij, marrëveshja për koalicion PDK-LDK, pothuaj është e arritur dhe vetëm pritet zyrtarizimi i saj.
Ndërsa, kryeadministratori i Kosovës, Joachim Ryker, i cili përcolli seancën nga afër, tha se pajtohet plotësisht me marrëveshjen e arritur në mes forcave politike dhe se nuk beson se do të ketë nevojë per ndërhyrjen e tij, duke marrë parasysh se ai është autoriteti i vetëm  me të drejtë ndërhyrjeje, në rast se nuk bëhet konstituimi i parlametnit brënda afateve ligjore.
Ajete Beqiraj,Dojce Vele

Parlaenti i ri i Kosoves do te mblidhet me 4 janar

3 janar 2008, Dojçe Vele. Institucionet e reja të Kosovës pritej të formoheshin brenda vitit 2007. Kuvendi i Kosovës ka qenë në pritje të vendimeve të partive politike për të thirrur seancën konstituive të tij.

Koalicioni i ri, i cili do të udhëheqë Kosovën në dyvjeçarin e ardhshëm, sipas marrëveshjes do të jetë i përbërë nga Partia Demokratike e Kosovës, Lidhja Demokratike e Kosovës dhe Pakicat. Ndërsa, Aleanca Kosova e Re, Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës si dhe Lidhja Demokratike e Dardanisë, pritet të përfaqësojnë opozitën e ardhshme parlamentare të Kosovës. 

Sipas marrëveshjes në parim, Partia Demokratike e Kosovës pritet të marrë vendin e kryeministrit dhe atë të kryeparalmentarit, si dhe të udhëheqë me shtatë ministritë kryesore. Lidhja Demorkatike e Kosovës do të mbante postin e presidentit, një zëvendëskryeministër si dhe do të udhëhiqte me 5 ministri. Ndërsa, me 3 ministritë e tjera pritet të drejtohe nga përfaqësues të pakicave. Por, në kohën kur pritej zyrtarizimi i marrëveshjes se koalicionit të ardhshëm qeverisës, mospajtimet në mes të PDK-se dhe LDK-së, u thelluan. Mbledhja e kryesisë së partisë së LDK-së, nuk solli tjetër veç zvarritjes së mëtejshme, sepse pas përfundimit te saj u bë e ditur se Lidhja Demokratike e Kosoves pajtohet me numrin e ministrive nga i ngarkuari për themelimin e qeverisë së re, Hashim Thaçi, por jo edhe me llojin e tyre.

„Nuk ka ministri më të parëndsishme. Varet se sa e vitalizon ministri i saj atë si burim! Mirëpo, janë disa që kanë qarkullim më të madh të kapitalit dhe në këtë rast do duhej njëfarë „fer-play”, që të kemi të drejtën e barabartë të menaxhimit të resurseve të Kosovës”-tha me këtë rast, nënkryetari i Lidhjes Demokratike te Kosovës, Eqrem Kryeziu.

Ministria e Tregtisë dhe e Industrisë, Ministria e Shëndetësisë, Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit, Ministria e Shërbimeve Publike dhe Ministria e Drejtësisë, ishin ato që sipas PKD-së, duhej të udhëhiqte LDK në mandatin e ardhshëm-mesojmë nga burime jozyrtare. Mirëpo, nënkryetari i partisë, Eqrem Kryeziu tha se partia e tij pajtohet për postin e presidentit, zv. kryeministrin dhe 5 ministri, por jo edhe me ministritë e zgjedhura nga PDK. LDK-ja nuk u pajtua as me kërkesën e të mandatuarit Thaçi, që në strukturën e ardhshme asnjë prej ministrave aktualë të LDK-së të mos vazhdojë të jetë në postin e tij.

„Po të isha në vendin e Thaçit, ndoshta edhe unë do të dëshiroja të njëjtën, le të kuptohemi. Por, një gjë e tillë mund të jetë e këshillueshme apo e dëshirueshme.Mirëpo, përjashtime të tilla nuk ka”, thotë nënkryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Eqrem Kryeziu.

Bazuar në këto qëndrime, mundësia e lidhjes së një koalicioni vjen duke u vështirësuar, ndërkohë që seanca konstituive e Kuvendit të Kosovës, është paralajmëruar të mbahet me 4 janar. Në legjislaturën e re të Kuvendit të Kosovës, Partia Demokratike e Kosovës do të jetë forca kryesore parlamentare në vend, me 37 deputetë.

Ajetë Beqiraj, DW

Koalicíoni qeverisës LDK-PDK?

2 janar 2008, Dojçe Vele, Konstitutimi I parlamentit të ri të Kosovës, I dalë nga zgjedhjet e 17 nëntorit do të bëhet me 4 janar. Por, ende nuk ka një marrëveshje për koalicionin e ri qeverisës. 

Institucionet e reja kosovare pritej të formoheshin brënda vitit 2007. Koalicioni i ri, i cili do të udhëheqte Kosovën në dyvjeçarin e ardhshëm, do duhej të ishte: Partia Demokratike e Kosovës-Lidhja Demoraktike e Kosovës-Pakicat. Ndërsa, Aleanca Kosova e re, Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës si dhe Lidhja Demorkatike e Dardanisë, do të përbënte opozitën e ardhshme parlamentare të Kosovës. Kuvendi I Kosovës pat mbetur vetem në pritje të vendimeve të partive politike për të thirrur seancën konstituive të përbërjes së re.
Sipas marrëveshjes në parim, Partia Demoratike e Kosovës do të duhej te merrte vendin e kryeministrit dhe atë të kryeparalmentarit, si dhe do të udhëheqte me shtatë ministritë kryesore. Lidhja Demorkatike e Kosovës do të mbante vendin e presidentit, një zëvendës kryeministër si dhe do të udhëhiqte me 5 ministri. Ndërsa, me 3 ministritë e tjera do të udhëheqnin përfaqësues të pakicave. Por, në kohën kur pritej zyrtarizimi i marrëveshjes se koalicionit të ardhshëm qeverisës, mospajtimet në mes të PDK-se dhe LDK-së, u thelluan. Mbledhja e kryesisë së partisë së LDK-së, nuk solli tjetër veç zvarritjes së mëtutjeshme, sepse pas përfundimit te saj, u bë e ditur se Lidhja Demokratike e Kosoves pajtohet me numrin e ministrive nga i mandatuari për themelimin e qeverisë së re, Hashim Thaçi, por jo edhe me llojin e tyre.
„Nuk ka ministri më të parëndesishme. Varet se sa e vitalizon ministri i saj atë si burim! Mirëpo, janë disa që kanë qarkullim më të madh të kapitalit dhe në këtë rast do duhej njëfarë „fer-play“, që të kemi të drejtën e barabartë të menagjimit te resurseve të Kosovës“-pat thene me këtë rast, nënkryetari I Lidhjes demoratike te Kosoves, Eqrem Kryeziu.
Ministria e Tregtisë dhe e Industrisë, Ministria e Shëndetësisë, Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit, Ministria e Shërbimeve Publike dhe Ministria e Drejtësisë, ishin ato që sipas PKD-së, duhej të udhëhiqte LDK në mandatin e ardhshëm-mesojmë nga burime jozyrtare. Mirëpo, nënkryetari i partisë, Eqrem Kryeziu tha se partia e tij pajtohet për postin e presidentit, zv. kryeministrin dhe 5 ministri, por jo edhe me ministritë e zgjedhura nga PDK. LDK nuk u pajtua as me kërkesën e te mandatuarit Thaçi, që në strukturën e ardhshme asnjë prej ministrave aktual të LDK-së të mos vazhdojë të jetë në postin e tj.
„Po të isha në vendin e Thaçit, ndoshta edhe unë do të dëshiroja të njëjtën, le të kuptohemi! Një gjë e tillë mund të jetë e këshillueshme apo e deshirueshme. Mirëpo, përjashtime të tilla nuk ka!-thotë nënkryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Eqrem Kryeziu.
Bazuar në këto qëndrime, mundësia e lidhjes së një koalicioni vjen duke u vështirësuar, ndërkohë që seanca konstituive e Kuvendit të Kosovës, ëhtë paralajmëruar të mbahet me 4 janar. Në legjislaturën e re të Kuvendit të Kosovës, Partia Demokratike e Kosovës do të jetë forca kryesore parlamantare në vend, me 37 deputete.
Ajete Beqiraj,DW