Date Archives October 2007

Ajetë Beqiraj fituese e “Cmimit te Varferise 2007″nga Ekipi i Kombeve te Bashkuara

Ajetë Beqiraj-Fituese e Çmimit të Parë për Varfërinë, nga Ekipi i Kombeve të Bashkuara në Kosovë

Me date 26 tetor 2007

Ora: 11:00

Radio Kosova

Emisioni: Meteori

Autore:Fatmire Rrahmani

Me qëllim të shënimit të tetë Objektivave të Zhvillimit të Mijëvjeçarit, qe duhet realizuar deri më 2015 nga vendet nënshkruese të Deklaratës së Mijëvjeçarit, Ekipi i Kombeve të Bashkuara, në Kosovë, me nje sere aktivitetesh shenoi  “Javën e Luftimit të Varfërisë” . Cmimin e Parw pwr radioreportazhin me te mire e mori Ajete Beqiraj, e cila perfaqesoi Radio Kosoven.

Fatmire Rrahmani: Vazhdojme te dashur degjues, ne jemi me ju pergjate frekuancave te Radio Kosoves. Ora eshte 11-te e 25 minuta.

Me qëllim të shënimit të tetë Objektivave të Zhvillimit të Mijëvjeçarit, qe duhet realizuar deri më 2015 nga vendet nënshkruese të Deklaratës së Mijëvjeçarit, Ekipi i Kombeve të Bashkuara, në Kosovë, me nje sere aktivitetesh shenoi  “Javën e Luftimit të Varfërisë” .
Java e Varferise ne Kosove u permbyll mbreme, ne Prishtine, me shpalljen e te gjashte gazetareve me te mire per mbulimin e temes se varferise ne Kosove. Cmimet i ndau Koordinatori per Zhvillim i Kombeve te Bashkuara, ne Kosove, Frode Mauring. Ndwrsa, Cmimin e Parw pwr radioreportazhin me te mire arriti ta fitoj kete cmim Ajetë Beqiraj, te cilen e kemi sot ne studio qe te bejme nje bashkebisedim te shkurter. Ajetë, mireseerdhe!
Ajetë Sh. Beqiraj: Faleminderit per ftesen!
Fatmire Rrahmani: Ajetë. Ju jeni korrespondente e Radio Kosoves, mirepo puna qe beni ketu eshte vleresuar tek ne. Kete, aq me mire e bene Kombet e Bashkuara ne Kosove. Pra, ju fituat cmimin e pare. A e pritet kete cmim, Ajetë?

Ajetë Sh. Beqiraj: Te jem e sinqerte, nuk e kam prit…Dhe, per asnje arsye tjeter, vetem se nuk kam besuar ne nje „fer-play“, ne nje konkurence te drejte. Deshi Zoti, deshi fati, fale korrektesise se Ekipit te Kombeve te Bashkaura,  ketu ne Kosove, u be vleresimi…Faleminderit prej atyre qe me dhane rastin qe te  prezantoj Radio Kosoven, Avni Spahiut qe me dha rastin te jem pjese e Radio Kosoves, duke mos harruar eproret qe me kane perkrah gjate gjithe ketij viti qe u bera pejse e juaja e mbi te gjitha, faleminderit atyre qe me me nderuan duke me dhene cmimin per reportazhin me cilesor.

Famire Rrahmani: Tema nuk do te kisha thene se mungon se tema eshte pothuajse e gatshme, meqe nje pjese e konsiderueshme e popullsise jeton ne nje gjendje te mjeruar  sociale. Por, sa e kishit ju veshtire t´i gjeni personazhet, sepse vertet ishte dicka e realizuar mire!
Ajetë Beqiraj: Veshtire ne rrethanat ne te cialt po jetojme s´eshte asnje fije, meqense ne cdo te tretin apo te katertin person me te cilin ke te besh, mund te shoesh se ne nje forme ose ne nje tjeter, eshte nevojtar, pa perjashtuar as rastet e varferise ekstreme te cilat mund te hasen ne cdo hap. Keshtu ndodhi edhe me mua…
Fatmire Rrahmani: Pikerisht nga cilat familje ishin keta te varfer?
Ajetë Beqiraj: Po, jam kapur ne nje fshat malor te Decanit, Llocan, ne nje plake te varfer  te rrethuar me shtepi te larta, me njerez te pasur, perderisa ajo jeton ne nje kasolle te vockel, krejt e vetmuar. Nga farefisi i saj ajo ka vetem dy mbesa, te cilat nuk ia shkelin pragun kurre. Ajo me ka nxit, se te ne si shqiptar ka qene tradite ruajtja e gjakut dhe ne anen tjeter, njera nder arsyet e cila shkakton zemerimin e Zotit, eshte pikerisht kjo shkeputje e lidhjeve te gjakut. Prandaj do te ishte nje mesazh per ne, qe t´i ruajme keto lidhje fort….
Fatmire Rrahmani: Don te thote, ti i je qasur rastit krejt nga nje kend tjeter…
Ajetë Sh. Beqiraj: Jane te gjitha te gereshtuara ne nje…Sepse, vjen rasti tjeter kur nje prind i dy tre femijeve i cili gjithe kohen bredh poshte e lart e mbledh hekurishta per nje euro. Pastaj kam perfunduar me nje personazh tjeter, ne Peje, i cili s´ka njeri dhe e vetmja  familje e tij jane qente dhe macet. Ai ben jete bredhacaku, por nje varg i tij me ka bere pershtypje kur thote:
„Te vdekurit po flasin
edhe ne ishim si ju
edhe ju si ne do te beheni
njeriun vec dheu e ngin
andaj ndergjegjen mbaje te paster!“
Dhe kjo qe me ka mbet mua ne shpirt, do te doja te ishte mesazh per te gjithe ne, qe t´na shkund ndergjegjen dhe te mendojme se nese jemi mire sot, nuk do te jemi gjithmone… Mund te ndodh qe edhe ne te jemi nder ata nejrez te varfer, te cilet i kam sjell ne valen tone dhe te cilet kane bere nga reportazhi im nje „kryeveper te vockel“.
Fatmire Rrahmani: Me gjithe modestine qe po na jep, Ajetë, ai ka qene nje realizim i perkryer. Shperblimi ishte I merituar, meqe e ndau edhe Ekipi i Kombeve te Bashkaura per punen qe ke bere…Ajetë. Ju jeni korrespondente e rregullt e Radio Kosoves qe mbulon ngjarjet nga Decani. Na pershkruaj pak nje dite te punes tende?
Ajete Sh. Beqiraj: Une  punoj edhe si korrespondente e dyte e Dojce Vele-s ne Kosove poashtu dhe si të thuash, jam paksa e sheprndare, sepse jam e akredituar tek dy radio me pergjegjesi dhe kjo don te thote te jesh ”Online” edhe 24 ore. Pra, perdite pothuaj nje tempo jete. Zgjohem, dal, varesisht prej raporteve ose prej radios. Nese me thuhet te percjell ndonje ngjarje per Radio Kosoven, ate edhe e bej. E  nese jo, angazhohem per Dojce Vele-n, meqense atje jam e akredituar si bashkepunetore e lire, kryesisht per tema sociale . Keshtu qe, te them se diten mbledh-naten punoj dhe kjo eshte jeta ime…
Fatmire Rrahmani: Dhe ky cmim do te te stimuloje, sigurisht per punen e metutjeshme…
Ajetë Sh. Beqiraj: Sigurisht, ndonese per mua ka qene stimulim vet besimi i eproreve te mi te cilet me kane dhene rast qe te deshmohem, me kane nda hapesiren qe te tregoj ate te pakten qe di dhe pastaj thjesht,  te mund te konkuroj me punen time!
Fatmire Rrahmani: Ajetë, une ju deshiroj sukses edhe ne te ardhmen. Dhe, te nderuar degjues, ketu pershendesim Ajetë Beqirajn, korespondenten tone te rregullt nga Decani, sivjet fituese e Cmimit te Varferise 2007, per radioreportazhin me te  mire, te cilin do ta degjojme ne vazhdim!
Radio reportazhi:
„Varferi ne Kosove“
Pergatiti dhe realizoi:
Ajetë Beqiraj
Radio Kosova, tetor 2007

Bashkejetese e serishme ne Kosove?

20 tetor 2007, Dojçe Vele, Një ndër tetë standardet që duhet plotësuar para përcaktimit përfundimtar të statusit të Kosovës, është standardi i katërt që ka të bëjë me „Kthim të qëndrueshëm dhe të drejtat për bashkësitë dhe pjesëtarët e tyre“. Qeveria e Kosovës për këtë qëllim pat ofruar një fond prej 11 milionë eurosh, ndërkohë që një rol të rëndësishëm luajnë edhe organizata të ndryshme ndërkombtare.

Me shpërthimin e luftës së fundit në Kosovë, shqiptarët u dëbuan masovikisht nëpër vendet e rajonit. Rikthimi i tyre në vatrat e veta, çoi në ikjen e grupeve të tjera etnike nga Kosova, kryesisht të pakicës serbe si dhe të komunitetit rom e ashkalijë, të cilët nga shumica shqiptare akuzoheshin për bashkëpunim me forcat serbe. Gjatë kësaj kohe u bënë përpjekje të vazhdueshme për kthimin e të zhvendosurve në pronat e veta si dhe në riintegrimin e tyre në shoqëri. Por, tetë vjet pas largimit të popullatës nga Kosova, në periudha, forma e vende të ndryshme, muri ndarës në mes të shqiptarëve dhe serbve vazhdon të ngrihet i lartë e i pakapërcyeshëm.
„Jo, se as ata se kanë lanë me u ftoh por e gërrithin gjithë kohën e tentojnë me ardhë apet me e ba Serbi të madhe. Na kem me ta! Ata na ngucën ne-jo na ata!”-thote Musa Beqir Sutaj, nga Lluka e Decanit.
„Unë besoj se do të na pranojnë mirë, sepse nuk kanë arsye. Po t´i kishim bërë ndokujt ndonjë gjë, ne as që do të vinim!“-thotë serbi Cedomir Muriç.
„Vallahi mundet Zoti! Qyre! Ata duhet me e dit vet, si na kane vra, na kane pre, na kane djeg e na kane qit prej tokave tona veç për qejf të vetin. Qysh e boj unë atë mik?!“-mendon Zef Kacoli nga Peja.
„Kur shqiptarët e lëshuan Kosovën, sepse e panë si alternativë që të ikin masovikisht për të dëshmuar para botës katastrofen humanitare dhe për të nxitur bombardimin, ne u jepnim bukë e ujë karavneve që iknin këmbë.“-thotë z.Muriç, serb nga Vitomirica.
„A e çunë krejt Kosovën në Shqipëri? Ko e nxune e vranë e prenë, për shpirt si e patën! A po t´kapin për qafe kur të vinë-a? Tash të hanë krejt! Veç shyqyr Zotit që erdh ai tauzi i madh prej Amerike, Bill Klintoni, edhe i ndoq nji herë teposhtë, e t´iua coi hycmin krejt. Vap…Vrane veten! Se pasha Zoten, mos me qënë Zoti e Amerika, qetu i sheh apet!“-thotë Rrustem Beqiri, nga Strellci I Deçanit.
“Paj në kurrë s´jemi dashur ndërmjet vete. Kjo është veç politikë se ne nuk duhemi!”-thotë Milloshi, serb nga Vitomirica, i zhvendosur në Beran të Serbisë.
“Një serb n´koftë konë në një gazmend, krejt për hatër të tij kemi fol serbisht. E ata kurrnji send nuk banë për ne! Asgja njerëzore nuk treguan karshi shqiptarëve. Një të kish dalë me thanë se „shqiptarët janë të mirë politka e Milloshit e ka ba se na se kishim bo kto!“ Por, e kanë bo qe dhjetë vjet e apet jane n´to me e ba, apet!“-kujton  Musa Beqir Sutaj, shqiptar nga Lluka.
Vlladimir Anxheliç, nga Aranxhelovci I Serbisë, sheh situatën nga një kënd tjetër.
„Duhet vetëm të kalojë kohë dhe njerëzit e mençur do të merren vesh. Vetem duhet kohë për t´u penduar; për kërkim falje dhe falje ndërmjet vete!“
Sipas Komesariatit të Lartë të Kombeve të Bashkuara për Refugjatë(UNHCR),që nga viti 2000 e deri më 31 mars të vitit 2007, në Kosovë janë kthyer 16,458 persona të të gjitha komuniteteve minoritare, përfshirë edhe komunitetin serb.
Ajete Beqiraj, Dojce Vele

“Partitë na ndanë e na përqanë”

10 tetor 2007, Radio Kosova, Me themelimin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, para 17 vjetësh, u shënua dalja në sipërfaqe e lëvizjes së heshtur gjithëpopullore kundër regjimit të athershëm serb, e cila përfundoi me kryengritjen e fundviteve të 90-ta. Pas ndërhyrjes së forcave të Nato-s dhe vënjes së Kosovës nën adminstrim të UNMIK-ut, dolën në skenë subjekte të ndryshme politike, numri i të cilave sivjet është rritur në ´96. Por, sa ka vetëdie populli kosovar për sistemin shumëpartiak apo sa është i kënaqur me punën e atyre që ua besuan votën?

Ramadan Demukaj, 80 vjeç, nga Deçani, është dëshmitarë i formave të ndryshme të qeverisjes. Ai njeh mirë rendin e odes së burrave-Kanunin, por edhe politiken aktuale. Votën deri më tani ia ka dhënë Lidhjes Demokratike të Kosovës. Por, ai këtë nuk do ta bëjë edhe tash e tutje.
Jo hiq, kurrkujt!…Njëqind herë në votofshin, kujt votë s´kam me I qit me dorë temen. A po sheh çka po bahet? Krejt bota po qeshin me ne!
Mehmet Maksutaj nga Kodralia, fajin kërkon te partitë:
“Pas luftës, jemi shku te shoqi-shoji, si për festë. Aq dashni kishim! Si u formuan partitë, tre vllazën I kam e pasha Zotin, në rrugë s´flasim mes vete. Udhëheqësat tanë na sollën ktu! Në vend se ta bashkojnë popullin, na ndanë, na përqanë e na banë kahre, mos me fol vllau me vlla as mos me i hy brënda shoqi shoit!
Ramadan Demukaj ndan të njëjtin mendim:
Partitë I kanë helmue popullin e I kanë ba s´i kurrë s´kem me pa ditë! Qobani I mirë, dhentë I ka rujt mos me iu metijavë e mos me I shku dom…Dhentë! Si, mu m´vike marre  kur kallxojshin njereëzit:Shkova qeshtu me e ndreq një punë në komunë a kudo, e më thanë: Me ko je? Si, n´kofsh me neve ta bojmë qaren, mos kofsh¦Hajt!
Sistemi shumëpartiak nuk është për ne-thotë Maksutaj.
Une e kuptoj sistemin shumëpatiak. Por, jemi të papjekur për atë sistem. Unë krejt Evropen e kam shetit. Unë kam pa! Ata njerëz nuk e kanë në tefter punën e partive. E na shqiptarët, pse asht në tjetër parti kujtojmë se asht armik! Demokracia asht send i mirë. Por, na e përdorim mbrapshtë! Hallki kujtojnë se demokracia asht m´u rrah e m´u vra mes veti!
Por, sa jane të kënaqur qytetarët e Kosovës me ata që ua kanë besuar voten?
Për veti, mos i paftë syri i keq. Se, pare boll, vendet e punes e karrikat, besa edhe naj çike të mire ngat aty. Marshalla…marshalla! E populli tuj mbaru uni! Mozomakeq!-ofshan Rrustem Beqiri.
Përkundër të gjithave, Zef Kacoli do të dalë në zgjedhje.
Po, me votu po…Veç për kombin shqiptar! Nuk muj me emnu korrkond se s´po I shoh kurnjo në rrugë qysh duhet. Qysh po m´doket mua, qeta udhëheqësat tanë, veç janë kah e këqyrin karriken qysh me e nxanë ma të trashë e ma të mirë, e ma gjate hiç! Për popull s´jone kah nin asnjë fije. Asnjëherë nuk I nin tuj thonë: Athua ku e kemi një popull të keq?!
Deri më tash kam përcjell politikën mëngjes e mbrëmje.Tash po dëgjoj muzikë!-thotë Sadiku, përderisa dilema e Skënderit pejan, vazhdon:
As andej as këndej. Jam ne dileme! Deri më tash ua kam  dhanë votën me rend: LDK-së, PDK-së, AAK-së, tetaneve rend. Por, jam i zhgenjyer prej të gjithëve. Ma shkurt hesapi, i kënaqur jo! E tash duhet me mendu a do te dal a jo? Veç po I kqyrim kur të vinë secili për vete: Jo ofrojmë këtë!…Jo ofrojmë atë!…
Janë 96 subjekte politike me numër të kandidateve 7.921, të cilat do të garojnë në zgjedhjet e ardhshme të Kosovës, me 17 nëntor.
Ajete Beqiraj, Radio Kosova

Ajetë Beqiraj fituese e Çmimit te Parë në Tuzlla

Çmimi i parë i festivalit Rajonal në Tuzla i takoi Radio Kosovës
RADIO KOSOVA-Programi i Mengjesit

Autore e emisionit: Dhurata Kaba-Mustafa

Operatore zëri: Myrvete Bunjaku

Organizuar nga Alter Media, prej 24 deri me 29 qeshor u mbajt Festivali i Katërt Rajonal te Radiove, „Tingulli është Vizion-Tuzlla 2008“. Në një konkurencë  prej 160 punimesh, Radio Kosova e perfaqesuar nga gazetarja Ajetë Beqiraj   me reportazhin “Jeta ne natyre”  mori Cmimin e Pare te ketij festivali. 

Dëgjues të dashur, sic ju informuam më parë, prej 24 deri me 29 qeshor, organizuar nga Alter Media u mbajt Festivali Katërt Rajonal, „Tingulli është Vizion-Tuzlla 2008“.

Thuhet që udhetimi është jeta, ashtu siç është edhe jeta udhëtim. Udhëtimi i suksesshëm është udhëtim nga gëzimi për nisje në rrugë deri te gëzimi për t´u kthyer në shtëpi. Gjërat më të vlefshme dhe më të bukura i përjetuam pas kthimit, sepse në një konkurencë jashtëzakonisht të fortë, me 160 punime nga ky festival tradiconal u kthyem me Cmimin e Parë!
Lavdërimi i siqnertë I veprës së mirë është i vlefshëm sa edhe pjesëmarrja në të. Ndërkaq, madhështia e një njeriu të mirë mund të matet me qëndresën dhe aftësinë për t´i bërë ballë konkurrencës. Nuk është thënë kot se zemra eshte celësi i botës dhe i jetës. Dhe, ka disa tela të çuditshme në zemrën e njeriut që befas nisi të dridhet edhe nga  një fjalë e vetme. Sepse, kur u tha se Radio Kosova merr Cmimin e Parë ishte gëzim i madh për ne. Ky gëzim nuk mungoi as te zëvendësrejtoresha në „Alter media“, zonja Suada Adjanel.
Dhurata Kaba: Suada Miremëngjes  nga Radio Kosova!
Suada Axhanel: Mirëmëngjesi Dhurata dhe përshëndetje për të gjithë dëgjuesit e Radio  Kosovës.
Dhurata Kaba: Suada, në studio kemi edhe anëtarin e jurisë, Mon Zhubin, gazetar shumëvjecar dhe drejtor i Administratës Qendrore në Ministrinë e Kulturës, Rinisë, Sporteve dhe Qështjeve Jorezidente, në Prishitnë. Kemi edhe të shpërblyerën, Ajete Beqiraj. Po kështu, a do t´na thoni dicka në pika të shkrutëra për festivalin?
Suada Axhanel (majtas, poshte)
Suada Adjanel: Po, interesimi për festivalin e sivjemë ishtë shume I madh, një itneresim që po rritet cdo vit. Siç e thatë edhe ju, Dhurata, në festivalin e katërt rajonal të radiove, sivjet të mbajtur në Tuzlla, prej 24 deri me 29 qershor, morën pjesë 35 radistacione të rajonit dhe pesë fakultete dhe shkolla gazetarie, të cilët konkuruan në gjashtë kategori garuese me gjithsejt 160 punime. Dhe, mudnt ë them lirisht se tani dhe ne festivalet e mëparme, po triumfojne radiot nga Kosova. Është dëshmuar se në një konkurencë të fortë nga pesë kategori garuese, në Kosovë erdhen dy çmimet e para dhe më të rëndësishmet, njëra në Radio Kosovë me raportazhin e Ajete Beqirajt, “Jeta në natyrë” dhe tjetra në Radio Dukagjin, me siglin identifikues, “Jeta është libër”. Unë shfrytëzoj rastin t´I uoroj Ajete Beqirajt për këtë reportazh kaq të mirë, të cilin juria e vlerësoi si reportazhin më të mirë të festivalit. Si njëra nga organizatoret e këtij festivali, dua ta falenderoj edhe z. Mon Zhubin, I cili me përkthimin profesional ndihmoi jurisë rreth reportazhit të Ajete Beqirajt, duke e faldneruar poashtu qëe ishte anëtar jurie për kategoritë e tjera në këtë radiofestival. Do doja të përmend edhe disa cmime të tjera që u dhanë në këtë festival, ku për produkcionin më të mirë të sutdentëve, Cmimin e Parë e mori Fakulteti I Shkencave të Gazetarisë, në Beograd; për radio-temën hulumtuese, Cmimi i Parë I takoi radios se Bosnjë-Hercegovinës, ndërsa për reportazhin e shkurtër, Cmimin e Parë e mori radio e Malit të Zi.
Dhurata Kaba: Suada, a ke të shtosh edhe dicka tjetër?
Suada Agjanel: Do doja të flas pak për Tuzllën, si nikoqire e këtij festivali, për këtë qytet të bukur në veri të Bosnjë Hercegovinës, e njohur me kripë dhe me një arqitekturë të pasur të kohës  së sundimit otoman dhe atij austrohungarez, me dy liqej të njohur për sëmundje astmatike dhe reumatizmale dhe me pyje pishash në qendër të qytetit. Por, c´është më e rëndsishme, do doja të flas për njerëzit e saj të dashur dhe shumë mikpritës dhe për mikpritjen e paharruar të kryetarit të Kuvendit Komunal të Tuzllës. Unë çdo ditë po marr letra nga pjesëmarrësit e festivalit me falenderime për organizimin dhe me fjalë të bukura e të ëmbla për mikpritjen që na u bë në Tuzlla.
Dhurata Kaba: Suada, përshëndetje nga të gjithë dëgjuesit e Radio Kosovës, për ju dhe të gjithë pjesëmarrësit në këtë festival. Ndërsa nga unë dhe Moni që ishim atje, falenderime për mikpritjen dhe për organizimin që e keni bere. Mirupafshim në festivalin e ardhshëm. Dhashte Zoti me shpërblime të tjera.
Cmimi i Pare i Festivalit “Tuzlla 2008”

Suada Agjanel: Faleminderit shumë. Ju mirëpresim në festivalin e  ardhshëm, juve dhe radiostacione të tjera.

Dhurata Kaba: Faleminderit Suada dhe ditë të mbarë!
Ja të dashur dëgjues, ishte Suada Adjanel, zëvendës drejtore dhe bashkeorganizatore e Altermedias, Festivalit të Katërt Rajonal, “Tingull Është Vizion-Tuzlla 2008”, i cili festival dita-ditës merr fizionominë e më të përsosurit në Evropën Juglindore.
Nuk është thënë kot, të dashur dëgjues, mençuria që paguhet me përvojë është shumë e shtrenjt, por dituria e vërtet rrjedh nga përvoja e drejpërdejt dhe pema gjithnjë duhet të vlerësohet sipas trungut. Nga një qiri mund të ndizen shumë qirinj tjerë, kurse shkëlqimi i të parti të mos zvogëlohet. Vlera e njeriut ka të bëjë me ato gjëra që i ka krijuar dhe me ato gjëra të shumta që I ka mbledhur. Dhe, të kesh vlerë dhe të dish ta tregosh ate, don të thote, të kesh vlerë të dyfishte, sepse vlerën e vërtet e njeh profesionisti.
Profesionalisht veproi z. Mon Zhubi, gazetar shumëvjeçar dhe drejtor i administratës qendrore nëMinistrinë e Kulturës, Rinisë, Sporteve dhe Qështjeve Jorezidente të Kosovës, z.Mon Zhubi. Mirëmengjesi dhe mirëseerdhët!
Mon Zhubi: Mire se ju gjeta!
Dhurata Kaba: Cilat kanë qënë përshtypjet tuaja për festivalin?
Mon Zhubi: Përshtypjet ishin të jashtëzakonshme. Shfrytëzoj rastin ta përshëndes organizatorin e festivalit tashme tradicional, I vendeve te Rajonit të Evropës Juglindore, I cili ka marrë fizinominë e vet. Një festival I shqaur më një kokurencë gjithnjë e më të madhe. Dhe, kur jemite konkurenca, unë përgëzoj Radio Kosovën edhe Radio Dukagjinin, të cilët prej festivalit të parë kanë marrë pjesë me shumë sakrificë, deh c´është më e rëndësishme, me gazetarë meritor dhe me shpërblime, gati për cdo vjet.
Do doja të përshëndes poashtu edhe kryetarin e komunës së Tuzllës, një njeri I penës, politikan dhe shkrimtar, I cili perkrah fjalen e lire dhe I cili nuk e mbylli festivalin, duke premtoi se na mirëpret edhe vitin tjetër.
Sa I përket festivalit, ai ka qënë I konceptuar në gjashtë kategori: kategoria e parë ishte “Storja hulumtuese”; “Radioreportazhi I shkurtër; “Jingli identifikues”, “Jingli Komercial” dhe radio-reportazhi I gjate apo radiostorja. Për herë të parë ishin edhe produkcionet e studentëve të jurnalistikës dhe të gazetarisë, I cili ka  bërë nje Bum të vërtet me punimet e prezantuara. Ndërsa, në vitin tjetër organizatori ka menduar ta fus në konkurrencë edhe kategorinë e radio-dramës.
Dhurata Kaba: Po.Ndërsa, puna këmbëngulëse e shfrytezuar me inteligjencë për të menduarit drejt, doemos shpie drejt suksesit. Fshehtësia e parë e suksesit është besimi në vetvete dhe angazhimi I mendjes, zemrës, intelektiit dhe shpirtit, në cdo aktivitet. Por, fshehtesia e suksesit në jetë nuk lidhet me atë që njeriu ta bëjë atë që do, por ta dojë atë që bën. Dhe, shpërblimi I parë që I takoi Radio Kosovës me reportazhin “Jeta në natyrë”, padyshim, është I Ajetë Beqirajt, e cila edhe në vitin e kaluar në po këtë festival u shpërblye me Cmimin Special të Festivalit. Por,  këtë vit, Ajetë Beqiraj triumfoi dhe në një konkurencë jashtëzakonisht të fortë, në mesin e 160 punimeve të rreth 50 radiostacioneve ia solli Radio Kosovës Cmimin e Parë të festivalit. Të dashur dëgjues, le ta dëgjojmë së pari reportazhin e shpërblyer “Jeta në Natyrë”.
Ne studion e Radio Kosoves

Dhurata Kaba Mustafa: Ajetë, ke dëshirë më pak të flasësh dhe me shumë të punosh. Si e ndjeve veten kur te kumtova lajmin se ishe më e mira në këtë festival dhe ne si Radio Kosovë morëm këtë Cmim të parë?

Ajete Sh. Beqiraj: E mirëprita, sigurisht! Aq më tepër kur nuk e kam pritur, ndonësë e kam dëshiruar heshtur. Ka qënë një dëshirë imja e fshehtë që herëdokur Radio Kosovës nga cilido festival t´ia sjell Cmimin e Parë. Dhe, kur ky cmim vjen nga një festival kaq prestigjioz sic eshe festivali rajonal I mbajtur sivjet në Tuzlla, kjo më nderon edhe më shumë dhe më mbetet vetëm t´I falenderoj të gjithë ata që më kanë besuar duke prezantuar Radio Kosovën me punën time.
Dhurata Kaba: Ajetë, unë flas nga përvoja. Je eksperte për reportazhe. Këtë e përmendi edhe pr.dr. Rade Veljanovski, anëtar i jurisë nga Beogradi, duke thënë se: „Autorja e vë në vetë të parë jo veten sic bëjnë shumë gazetar, por bashkëbiseduesin“.
Ajetë Sh. Beqiraj: Po. Kishim diku në shkollën e gazetarisë një këshillë nga gazetarë me përvojë se, poqese je ne kërkim të namit orjentohu kah mediat televizive, por po deshe një lidhje të ngushtë me njerërzit apo auditorin, atëherë zgjidh radion. Duket se unë kam marrë këtë këshillë dhe duke mos qënë në kërkim të këtij nami, unë në vend se të vë fokusin tek vetvetja,   në cdo rast përpiqem t´i jap dritë jetës apo përsonazhit për të cilin flas.
Dhurata Kaba Mustafa: A ta mori mendja se do të shpëblehesh dhe atë me cmimin e parë?
Ajete Sh. Beqiraj: Ndoshta me ndonjë çmim po…Por, me Cmimin e Parë, absolutisht jo, për vet faktin se, sic e thatë edhe ju, ka qënë një konkurencë e fortë dhe numerike. Nisur nga kjo, e ceka edhe më lart,  ka mund të jetë një dëshirë por marrje e një cmimi të tillë, absolutisht jo!
Mon Zhubi(i pari,majtas)gjate festivalit

 Dhurata Kaba Mustafa: Dhe vitin e ardhshëm do të angazhohesh, sigurisht ndërsa, ne kemi vendosur që në vitin e ardhshëm të mos shkojmë pa ty.

Moni, komenti yt? Keni luajtur një rol të persosur në përkthimin e tij.

Mon Zhubi: Sidoqoftë, unë shfryetzoj rastin ta përgëzoj Ajetën për një  punim të jashtëzakonshem. Me vie mirë që dëgjuesit e Radio Kosovës patën rastin ta dëgjojnë edhe një herë dhe ta vlerësojnë edhe vet, se nuk ishte rastësi që punimi i Ajetë Beqirajt të vlerësohet si më i miri, në një konkurencë, siç e thatë edhe ju, të jashtëzakonshme. Ajo çka dua të përmend është se në festival kërkohet nga garuesit që brënda temave të përzgjedhura të kenë: interesin publik, shumëllojshmërinë e qasjes, studimin e temës, shumëllojshmërinë e burimeve apo akterëve të rëndësishëm për temën, a janë shfrytëzuar gjer në fund karakteristikat radiofonike apo performanca e mediave në prezantimin e pasqyrës fonike dhe në fund, ajo më e rëndësishmja, gjuha e gazetarit. Dmth., këto ishin kriteret kryesore për vlerësimin e punimeve…
Dhurata Kaba: Dhe, kësaj radhe fitoi Radio Kosova. Ndërsa, Radio Dukagjini mori cmimin e parë për siglin të cilin sapo e degjuat, sepse ishte jashtëzakonisht i mirë dhe natyrisht që e meritoi vendin e parë. Ndërsa, vendin e dytë e mori me reportazh. D.m.th., këtu ka fituar Kosova. Në linjë të drejtpërdrejt kemi Eroll Grapcin, autorin e siglës. Eroll,miremengjesi!
Eroll Grapci: Mirëmëngjesi juve dhe të gjithë dëgjuesve të Radio Kosovës.   
                         
Dhurata Kaba: Maestro Eroll Grapci, cilat janë përshtypjet nga ky festival?
Eroll Grapci: Përshtypjet e mia…Unë thjesht kam mbet pa tekst nga pritja që na u bë në Tuzlla, nisur nga kryetari e të gjithë të tjerët. Mund të them se organizimi ka qënë në nivelin më të lartë dhe ndër katër festivalet vlerësimet  e këtij kanë qënë më pozitivet. Cka të them? Kemi dëgjuar shumë ligjerata në pergjithësi. Por, megjithëse të gjithë I i kemi posedu CD-të me të gjitha materjalet konkuruese, ndoshta ka munguar ajo që të gjitha materjalet t´i dëgjojmë të gjithë bashkë. Mirëpo, juria dhe organizatorët kanë vendosur që nga të gjithë të dëgjohen vetëm finalet.
Dhurata Kaba-Redakore ne Radio Kosove

Dhurata Kaba: Paj, s’thashë kot që Kosova është shpërblyer, qoftë Radio Kosova me shpërblimin e parë, qofte Radio Dukagjini me siglën dhe vendin e dytë, për reportazh. Eroll, unë besoj së vitin e ardhshëm Kosova do të triumfojë serish, qoftë me Radio Kosovën qoftë me Radio Dukagjinin. Unë uroj të keni suksese dhe uroj që të keni sukses si dhe ju përgëzoj për shpërblimet që i morët.

Eroll Grapci: Falemidnerit juve dhe besoj se kjo ishte një shtytje edhe me e madhe për Radio Dukagjinin, për Radio Kosovën dhe për Kosovën në përgjithësi. Sepse, unë e ceka në një bisedë të drejtpërdrejt që kisha në radion „Bosnja dhe Hercegovina“, në natën finale, se kjo don të thotë shumë për shtetin me të ri, të cilin ju ende nuk e keni pranuar dhe mendoj se do të vazhdojmë kështu. Dhe, më pëlqeu komenti I disa kolegëve tonë të cilët propozuan që Radio Kosova dhe Radio Dukagjini mos të hynë me në konkurencë, sepse janë të pakunkurence dhe cdo vit po marrin cmime”. Besoj se kështu duhet të dëshmohemi edhe në vitin e ardhshëm.
Dhurata Kaba: Eroll, të përshëndes në emër të dëgjuesve përmes valëve të Radio Kosovës. M´i përshëndet të gjithë kolegët e Radio Dukagjinit.
Mon Zhubi: Unë kisha përshendet Erollin, ish një djalë shumë simpatik dhe shumë punëtor. Tashmë vec është cekur se përderisa në festivalet e mëparshme gazetarët vet e kanë gjet temën me të cilën kanë konkuruar, pra, aktuale, me interes të përgjithshëm, sivjet për herë të parë, organizatori i ka dhënë të gjitha temat e parapara në të gjitha kategoritë. Psh., në kategorinë në të cilën unë isha pjesëtar i jurisë, në storjen hulumtuese ka qënë afërsisht të zhanrit „Ne dhe Evropa“. Ndërkaq, sa I përket radio reportazhit,tema ka qene kryesisht rreth vlerave turistike dhe ekologjike ne rajonin e Evropës Juglindore, në të cilin cmimin e dytë e mori Radio Dukagjini.
Eroll Grapci: Po, morëm vendin e dytë me reportazhin. Një punë e vyeshme nga kolegu I studios në Prishtinë, Ermal Panduri, I cili qysh edhe e shpjegoi juria, se ishte reportazhi më I shkurët ku janë të përfshira të gjitha. Po ne mirë e dimë se reportazhin e radios së Malit të Zit ë cilit I takoi vendi I parë, është vështirë ta tejkalosh. Një reportazh shumë I mirë, në vend të ngjarjes. Z.Moni e ka dëgjuar dhe e din se çfarë reportazhi ishte ai. Mirëpo, unë mendoj që tema ishte aktuale dhe se në mos të parin, ne merituam vendin e dytë,gjithesesi.
Dhurata Kaba: Patjetër. Rëndësi ka që të marrim shpërblime dhe se ka fituar Kosova. S´është me rëndësi nëse Radio Kosova apo Radio Dukagjini. Ka fituar Kosova dhe ne ju kemi deshmaur të tjerëve se me të vërtet ne dimë të punojmë ashtu siç duhet.
Eroll Grapci: Faleminderit edhe juve dhe të gjithë dëgjuesve të Radio Kosovës. Mirudegjofshim!
Myrvete Bunjaku gjate transmetimit te emisionit

Dhurata Kaba: Të dashur dëgjues, një buzëqeshje i pasuron ata që e marrin e nuk I varfëron   ata që e japin. Ajo është një shenjë miqësie. Ua ofron pushimin të lodhurve, ua  kthen guximin të dëshpëruarve. Atë nuk mund ta bleni as ta huazoni por as ta vidhni. Nëse takoni dike që ka harruar të buzëqesh, bëhuni zemërgjërë! Dhurojani buzëqeshjen tuaj, sepse buzëqeshja më së tepërmi I nevojitet atij që nuk mund t´ia dhurojë tjetrit. Ne ju dhuruam një program të jashtëzakonshëm mëngjesi, me shpërblimin e parë që fituam në një konkurencë të fortë në festivalin rajonal të radiove të Evropës Juglindorë “Zëri është vision-Tuzlla 2008”. Falenderojmë Mon Zhubin dhe autoren Ajete Beqiraj. Dhashtë Zoti, vitin e ardhshem me shpërblime të tjera.

Mon Zhubi: Nëse punojmë kështu, suksesi është I garantuar, sigurisht!
Me date 1 korrik 2008,ora: 8:00-09:00

Ndihmohet kthimi i komunitetit serb në Kosovë

8 tetor 2007, Dojçe Velle. Statusi i ardhshëm i Kosovës nuk është më pengesë për kthimin e të zhvendosurve serbë. Tashmë, arsye kryesore për ngecjen e kthimit mbetet mungesa e buxhetit të mjaftueshëm për rindërtimin e shtëpive.

Këta dy serbë, Djurdja dhe i biri Nebojsa Radovanovic jetojnë në enklavën me kontanierë të Graçanicës

 “Jemi shpërngulur që në vitin ´99, në rrethana tashmë të njohura. Të gjithë jemi të shkapërderdhur nëpër qendra kolektive të Serbisë, ku jeta është në skaj të ekzistencës. Kemi parashtruar kërkesen të kthehemi menjëherë. Por, megjithëse I vonuar, ky rast erdhi dhe ne jemi kthyer në vendlindje, në çerdhen tonë ku njeriu ndjehet më së miri!” 

Është ky 39 vjeçari, Radoman Jeremiç, i cili bashkë me nënën dhe me të dy vëllezërit, ka jetuar tetë vjet në një qendër kolektive, në Kralevë, sikurse edhe bashkëfshatarët e tij nga Berkova. Rado Zhivkoviç, njëri ndër të 19 familjarët e kthyer, është i lumtur teksa përcjell punimet rreth shtëpisë së re, në të cilën mezi pret të vendoset bashkë me familjen e tij. 

“Kur t´ndreqet shpia, fill! Djali im, 26 vjeç më pyet gjithë kohën:”A është ndërtu shpia?” A don me fol me të?”-rrëfen Rado Zhivkoviç, i cili deri më tash ka jetuar në çaçak, duke vazhduar rrëfimin me një shqipe me dialekt. 

“Absolutisht nuk kemi kaluar mire, atje! Gjithçka paguhej, qiraja, rryma, uji, ushqimi. Veç një vit kemi marrë ndihmë nga Kryqi i Kuq e pastaj, është dashur të gjendemi vet. Se, kanë mendu se kemi pare shumë. Ju jeni prej Kosove, keni shit shiptarëve token atje e me thes t´markave keni ardhë kendej. “Pa shih këtë shqiptarin!”-na thonë kur kalojmë. Iu them: “Shqiptarët janë burra!” 

70 vjeçari, Milivoje Zhivkoviç, që nga viti 1999 ka jetuar nëpër qytete të ndryshme të Serbisë. “Jam i lumtur se jam kthyer në shtëpinë ku jam lindur dhe kam kaluar 60 vjet të jetës. Kam ndjenjë të mrekullueshme… Më është rritur zemra! Lumi këtu, ajri i pastër, toka e mire, uji… Me t´u ndërtuar shtëpia, do të kthehemi të gjithë. Nipi im më thotë: “Gjyshi, po s´deshën të tjerët, unë dhe ti do ikim patjetër!” E, kur kemi ikur ishte vetëm 4 vjeç!” Projekti i financuar nga buxheti i konsoliduar i Kosovës, po implementohet nga Kuvendi Komunal i Klinës i cili bën ndërtimin e shtëpive si dhe nga Keshilli Danez për Refugjatë, i cili përkujdeset për sigurimin e ushqimit dhe të bursave për krijimin e burimit të të ardhurave. Një nga këto mundësi është edhe krijimi i një ferme derrash. 

Besim Ukaj, nga Këshilli Danez për Refugjatë, na thotë më shumë: “Pasi që shqitparët këtu i takojnë besimit katolik dhe serbët, besimit ortodoks, të dyja palët kanë bërë një kërkesë për një fermë derrash, e cila është aprovuar dhe ka gjetur përkrahje, për shkak se në Kosovë nuk ekziston një fermë e tillë. Ky projekt mendoj se do t´i bashkojë komunitetet mes vete”. 

Por, sa do të funksionoje bashkëpunimi në mes të dy komuniteteve pas konfliktit të përgjakshëm të ´99-tës? 

“Do të funksionojë, sepse Berkova është ndër fshatrat e pakta në Kosovë, e cila nuk ka qënë e përzier në luftë. Ndërsa, më e mira është se në këtë fshat nuk ka të vrarë dhe të zhdukur”. 

Sepse, “Pa fqinj, jeta ështe e pakuptimtë!”-mendon përfaqësuesi i fshatit Berkovë, Andrea Banjac. 

Projekti prej 900 mije eurove, është mundësuar nga Buxheti i Konsoliduar i Kosovës, i cili menaxhohet nga UNDP (Programi i Kombeve të Bashkuara për Zhvillim). Ndërsa, të 19 familjet me rreth 65 anëtarë, janë grupi i parë i të zhvendosurve serbë të kthyer në Berkovë.


Ajetë Beqiraj, DW

3 Tetori kremtohet edhe në Kosovë

4 tetor 2007, Dojçe Belle. 3 tetori, dita kur rënja e Murit të Berlinit ribashkoi popullin gjerman, është një ditë e shënuar për Gjermaninë. Ajo, si e tillë u kremtua edhe tek ushtarët e Bundesverit, me shërbim në Kosovë.

“Para 17 vjetësh, Gjermania me bashkimin e saj pa derdhje gjaku fitoi betejën më të madhe në historinë e saj. Pas protestave paqësore disajavëshe, nuk u lejuan provokime të dhunes fizike dhe kështu arritëm atë për të cilën kish shpresuar i gjithë populli gjerman. Dhe kështu, me 3 tetor erdhi deri te njohja zyrtare e bashkimit të popullit tonë, të ndarë që nga Lufta e Dytë Botërore”-kujton Kryetari I Saksonisë së Ulët, Jürgen Gansäuer, ribashkimin e Gjermanisë, me 3 tetor të vitit 1990, kur pjesa e ish Republikes Demokratike të Gjermanisë, iu bashkua Republikës Federale të Gjermanisë.

Kjo ditë e shënuar për Gjermaninë, si e tillë u kremtua edhe nga ushtarët e Bundesverit, në Kosovë. Gjeneral Brigade, Robert Bund është komandant i Kontigjentit gjerman, me bazë në Brigadën Shumekombëshe-jug, në Prizren: “Bundesveri është organizata më e madhe dhe më e sukseshme e vendit tonë, Rebublikës së Bashkuar Gjermane, e cila bazë ka faktin se: Gjermania dëshiron t´i kontribuojë paqes në botë!“

Revolucioni i inicuar nga njerëz të thjeshtë, pastorë evangjelistë dhe priftërinj katolikë, me 3 tetor të vitit 1990 u realizua si revolucioni më i sukseshëm dhe më paqësor që mban mend Evropa-tha gjenerali, Robert Bund. „3 tetori-Festa e Bashkimit të Gjermanisë, na kujton në një: se demokracia dhe liria mund të ndërtohen vetëm atëherë kur demokratët janë të gatshëm edhe ta mbrojnë atë. Pikërisht historia e Gjermanisë na kujton në vërtetësinë e kësaj domosdoshmërie të thjeshtë, por shpeshherë të harruar!”

Dita e Bashkimit të Gjermanisë nuk duhet të mbetet vetëm një ditë të cilën duhet kujtuar, por thelbi i këtij kujtimi do duhej të mbetet pyetja, se: ç´mësime mund të nxjerrim nga kjo?-thotë gjenerali Robert Bund, për të përçuar pastaj një mesazh për kosovarët: „Serbët dhe shqiptarët e Kosovës, meritojnë një perspektivë të përbashkët evropiane. Dhe kjo ndërtohet duke respektuar historine, kutlurën dhe religjionin e tjetrit. Dhe, asnjë vend i botës nuk do duhej t´i përkiste Bashkimit Evropian, nëse nuk është në gjëndje që të përmbushë detyrat e vëna ndërkombëtarisht“.

Ajetë Beqiraj, DW

Gllogjan: Edhe një re e zezë mbi familjen Haradinaj

Mijera pjesemarresit ne ceremonine e varrimit

4 tetor 2007, Radio Kosova & Blue Sky, Sot, në fshatin Gllogjan të Deçanit, u varros Shqipdon Haradinaj, i biri i dëshmorit të kombit Shkëlzen Haradinaj, I cili të martën humbi jetën tragjikisht. Shqipdoni është viktima e katërt e familjes Haradinaj, pas babait Shkelzenit, axhës Luanit dhe Enverit, të vrarë në rrethana të ndryshme.

   Sot, mijëra njerëz nga trojet dhqiptare dhe më gjërë, u dyndën drejt “Kullës së Gllogjanit”, për të ndarë pikëllimin bashkë me familjen Haradinaj, me rastin e humbjes se Shqipdonit të vogël në aksidentin e së martës. Kortezhi I pakëputur I njerëzve, I filluar që dje me ngushellimet e parreshtura në “Kullën e Haradinajve”, nuk kkishte te ndalur as sot kur njëmbëdhjetëvjeçarit po I bëhej përcjellja e fundit në banesën e amshueshme.
Kortezhi, nga shtëpia e familjes Haradinaj, u nis në orën 11:45 minuta, për të vazhduar me homazhe tek Kompleksi Memorial, “Deshmoret e Kombit“. Në radhën e gjatë të njerëzve kishte zyrtarë të lartë, ndër të cilet edhe Princi Leka Zogu II, Kryeministri Agim Qeku, Kryetari I Bashkimit Demokratik për Integrim, Ali Ahmeti etj., përderisa në mesin e familjes së Shqipdonit, ishte edhe ish kryeministri I Kosovës, Ramush Haradinaj, të cilit nga Trupi Gjykues I Gjykates       Nderkombtare të Hagës iu lejuar pjesëmarrja në ceremoninë e varrimit dhe të ngushëllimeve për nipin e tij. Ai, sot gjeti forcë që për të katertën herë të falenderojë miqtë e shumtë dhe të shpreh ngushëllime, njëkohësisht…Kësaj radhe, për Shqipdonin e Vogël, i bindur se: “Jeta në Kosovë do të rritet në të gjitha format…Me shpresën, që fëmijët   e tjerë të rriten dhe ta gëzojnë lirinë!“ 
Shqipdon Haradinaj, i lindur në kohën kur I ati I tij- Shkëlzen Haradinaj, përkrah shumë trimave të tjerë, po luftonte për lirinë e Kosovës, ende pa e kapur mirë kuptimin e kësaj lirie, humbi jetën tragjikisht. Ai u varros përballe kompleksit memorial „Dëshmorët e Kombit“, për t´u prehur përjetësisht pranë babait të tij; dëshmor!
 Ajete Beqiraj, Radio Kosova & Blue Sky