Dashinoci, fshat me afro  500 banorë, ngrihet në një kodrinë të trevës së Dushkajës, një pjesë e së cilës është e veshur me pyje.  12-të kilometra rrugëtim në lindje të Deçanit, çojne drejt këtij fshati para të cilit shtrihet Lumbardhi, si një vijë ndarëse mes jetës normale dhe asaj të shkëputur nga bota.

“Në fshatin tonë jetohet në kushte tejet të veshtira. Infrastruktura është katastrofale, nuk kemi ujë për ujitje, madje as për pije, kur testet e ujit janë katastrofë,madje edhe nëpër bunare. Rryma ndërprehet kohë pas kohe, se rryma është ë varur nëpër mal”-rrëfen Isuf Sadikaj, 38 vjec, nga Dashinoci, banorët e të cilit jetojnë nga dy burime të vetme ekzistence: bujqesia dhe pylltaria.

“Jetojmë pak nga bagëtia, pak nga drutë...-thotë Musa Gjocaj, baba i tre fëmijëve, të cilin e gjejmë tek hap themelet e një muri rreth shtëpisë. Bereqet ka pak, se nuk kemi ujë për ujitje. Ma shumë shpenzojmë ser sa marrim fryt prej toke. Rrymën e marrim shumë larg. Janë 60 shtylla larg nga trafoja dhe të gjitha nëpër mal.jemi të rrezikuar edhe nga tensioni i lartë, përderisa e mirëmbajmë vet. Ndërrojmë shtyllat, ndreqim telat, blejmë filagjanet...Kemi problem me ujë të pijes, se pusat shkojnë deri ne 25 metra dhe kanë shumë pak ujë për pije. Ujësjellës nuk kemi,se edhe ai është ndalur në Lumbardh si të gjitha të tjerat”.

Por, brengë kryesore e banorëve të Dashinocit, mbetet shkollimi i fëmijëve të shpërdarë në tri shkolla të fshatrave përreth.

“Një pjesë shkon në Maznik, disa në Ratish, të tjerë në Lumbardh. Asnjë nuk shkojnë në një shkollë. Nuk ka autobus, ecin me kilometra...Bile, nxënësit që shkojnë në Maznik, kanë rrugën nëpër mal!”-rrëfen z.Gjocaj.

“Parashkollorët duhet me shku në Ratish. Le që është larg një kilometër e gjysmë, por është rrugë malore, rrugë e paçelur. Paraqiten qen endacakë, derra të egër, ujç, sepse është vend malor. Ka pas rast që fmijët janë frigu aq shumë sa të braktisin shkollën. E veç me përcjellje a bën?!”

Kuvendi Komunal i Deçanit është i njoftuar me problemin.

“Edhe ne kemi atë shqetësim. Por, duke qënë vendbanim i shpërndarë, ne nuk kemi pas mundësi të ofrojmë kushte më të mira për edukim dhe shkollim. Sido që të jetë, ne nu kdo të ndalim përpjekjet për të dnërtuar një shkollë pesëvjeçare, që nxënësit e këtij fshati të kryejnë shkollimin parafillor dhe fillor në fshatin e tyre”-thotë Bajram Daci, zyrtar për arsim në Kuvendin Komunal të Deçanit.

E ankesat e banorëve të këtushëm vazhdojnë:

“Kemi një gjendje të mjerueshme. Asnjëri s´mund të thotë se ka bërë ndonjë investim në fshatin tonë...”.

“Tetana sendet po ndalen në fshatin Lumbardh. Tek ne nuk vie asgjë...”.

Përderisa, vetëm një kilometer rrugë e asfaltuar, nga Lumbardhi në Dashinoc jep shpresë se ndoshta në të ardhmen, jeta do të vazhdoj të zbres edhe në këtë fshat të izoluar, i cili shpie në pikën më të largët të Deçanit; në fshatin Maznik, banorët e të cilit jetojnë edhe më larg një jete normale!

Ajete Shaban Beqiraj, Dojce Vele & Radio Kosova