Larmia e këngëve, valleve dhe veshjeve të ansambleve të Hotit, Grudës, Plavës, Gucisë, Dacajve, Medvegjës, Burimit, Pejës, Klinës dhe Deçanit, të cilat prezantoheshin me  kulturën e viseve prej nga vinin, përbënte një mozaik trashëgimie kulturore të ruajtur ndër shekuj. Sepse, thotë Naim Prelvukaj nga fshati Martinaj i Plavës:

„Popujt që kane një kulturë, ruajne me fanatizëm vlerat trashëgimore të historisë së popullit të vet. Unë përgëzoj atë popull që e ruan kulturën e gjashtë shekujve të një simboli kombtar, përkundër përpjekjeve që t´na i zhdukin gjurmët nga thesaret e kulturës e të historisë së të parëve tanë, që nga varret”.

Në vitin 1999, kur Kosova po zbrazej dhe po digjej, një pjesë e karvaneve shqiptare gjeti   strehë edhe në shtëpitë bujare të Malësisë. Nëntë vjet pas, ata që i bashkoi mjerimi, tashmë kënga e vallja i ka mbledhur tok.

 “Në shenjë përkujtimi të të gjithë asaj, shoqata tubohet herë në Tuz, herë në Plavë e Guci, herë në Rozhajë. Ndërsa, kësaj radhe Isniqi ishte nikoqir”-thotë Vesel Nikci, valltar i ansamblit “Rugova”, nga Peja.

Ansambli folklorik "Rugova",në odë te Shpend Balajt “Në Rrafshin e Dukagjinit u prezantuam me insteumentin më të vjetër shqiptar, kavallin. Pastaj, me fyllin e bariut, me qifteli dhe me sharki. Pamë njerëz të mrekullueshëm, mikpritës, bujar e punëtorë. Tri karakteristika që unë I çmoj shumë”-thotë profesor Regjep Abazi, kryesues I grupit muzikor “Shpëtimi”, nga Medvegja.

“Unë jam konë shumë herë në Isniq dhe ua kam lanë amanet bijave tona, gjithësecila me I ba ma s´pakti shtatë fmijë. Me e rujt veshen, mbathjen, gjuhën, traditën, bukëdhnanjen dhe besën-vëren Haxhi Rrahman Lajçi, nga treva e Rozhajës.

Rrahman Jasharaj, zëdhënës i shoqatës së vëllazërisë “Kosovë-Malesi,”Martin Dreshaj”, organizatore e këtij manifestimi thotë se “një e vecantë e këtij manifestimi është se, sivjet edhe fshati Isniq lidhi urë miqësie me fshatrat e Malësisë”.

Shpalosja e trashegimine kulturore në këtë turne vëllazëror, për insiqasit është një ditë e shënuar:

 “Këto vlera janë të mirëseardhura dhe duhet me I rujtë patjetër. Dhe Isniqi ka një traditë në ruajtjen e këtyre vlerave”-thotë isniçasi, Malë Balaj. Ndërkohë që kusheriri I tij, Xhevati, me banim në Zvicër thotë se“është ndjenjë e veçantë të presësh vëllezërit nga trojet e tjera. Dhe, ngaqe kemi vuajtur dikur si ata sot, mua me vrasin në shpirt!”

   Tradita e mikpritjes në odat e Isniqit u përsërit edhe sot, kur familjet e Shpend dhe Sokol Balajt, hapen dyert për mysafirët me mikpritjen shqiptare: ”Bukë e kripë e zemer”. Ndërsa, karvani i ansambleve vazhdoi rrugëtimin për në Prekaz, ku shpalosi vlerat e pasura të trashëgimisë kulturore shqiptare.

Ajete Beqiraj, Radio Kosova