Juniku, eshte vendbanim i hershëm ne perendim te Kosoves, i cili gjate luftes se vitit ´99, iu nenshtrua një shkatërrimi masiv dhe një minimi te specializuar nga forcat serbe. Pas luftes, te 9000 banoret u kthyen ne vatrat e veta. Por, per mungse deminimi, ne dy fshatrat malore Jasic dhe Gjocaj, tash nente vjet ka pushuar jeta.

Qamil Gaxherri, pjesetar i organizates per deminim, Mines Awarnes Trust:

“Jasic e gjocaj, une gjate puens sime shattevjecare, ne deminim, as per vikend nuk ksiaha rdhe ketu me jetu, asht shume zoene  rrezikshme, eshte e bombarduem nga NATO- dhe ka boimbe kasete, B97, rokai poashtu ka qe e kam pa me sytre emi.dmth aty edhe mas luifte ka ra ne eksetbombe dhe asht dek nje djale shume i ri keshtu qe sa per gjocaj e jacis,mudnt ehtem se nu keshte per banim ,absolutisht.keta kane shume te drejte,.sepse nuk ndjehen te sigurt dhe eshte reqale

Te 300 shtepite e Jasicit dhe Gjocajve, tashme jane vec germadha. Te 65 familjet me rreth 600 banore, jetojne te zhvendosur në nje lagje te Junikut. Njëri prej refugjateve ne shpi te vet eshte edhe Rize Rame Ganijaj, 70 vjec:

“Paj atje i kemi pas nja dy hektare toke.,atje nuk po shkojme se hala s´na kane siguru poer miuna dhe jemi mbet qetu.shpina na kane djeg serbia,rrafhs me toke e kane ba. Si shkojme praneverave me ba dicka,e gjejme nje mine djhe ku me shku,me e vra veten. Besa mudensi sp o klemi me vba gjo. Toka o met atje e hane thite!”

“Vallahi po rronojme epr gjynah,se shkoni kqyrni gjocaj qysh jane te minume per kokerr te gjynahit se ei ka ba dserbi tone poifti ate vend, as nuk ka uje as s´ka kurtgjo,qysh mudnesh me rrnu ne mal sikur gjoja.,na qiti serbi prej atjehit, e tash ku kem me shku.porronjme sikur ne burg”-thote bashkeshrotja e tij, Xhevahirja.

Tahir isufaj, kryetar i Pilot-Njesise komunale te Junikut:

“Ministria e kthimit, qe eshte nje prej misntirive qe ka nje buxhet shume te    fatkqesisht kthimin e shqitpareve nuk e bsiedon dhe mu epr ata edhe aken mbet keto pjee ndoshta edhe pa mbikkeyqjre isntiucvionale. Ne mduensit ei kemi shuemt e vogla,. M,eqense jemi nje pilot nejsi komunale me buxhet shuemt e limitum”.

Te 120 shtepite e ndertuara per serbet e ardhur ne vitet 90-te tashme, jane te banaura nga te zhvendosur shqiptare. Ne te 120 oborret si nje qark, nga histori ne vete. Por,te gjithe me nje deshire te perbashket!

“Qysh s´kam qejf me shku,qysh dote jesh nuk gjen me mire se ne vend toniöor,kur s´kish mduensi me ba gjo,duhet me jetiu qysh te bahet”-thote Zelfija 45 vjecare, nga Jasiqi,te cilen e gjejme ne oborr me te bijat, Lumjeten dhe Uresen.

“Kom qejf se atje shte natyxre e mire, nuk ka mbeturina”.

 “Se eshte naytre e mire atje,ka ajr te paster ka molla,ka dardha, ka geshtenja, ka gjithcka atje”.

Perkunder te gjithave, ne gjirin e dy fshatrave, rreze bjeshkeve te Gjeravices, Jasic dhe Gjocaj, tash nente vjet mbetet e strukur vdekja...

 Ajete Beqiraj, Dojce Vele & RTK