Atehere kur tollovia e dites ishte shkaperderdhur dhe dielli po ngarendte drejt perendimit, u ngjitem Grykes se Decanit, te vetdishem se plaku qe jetonte ne gji te natyres vetem ne muzg do te kthehej ne tebanen e tij. Dhe, pas gjashte vozitjeje neper rrugen malore, ne nje lugine mes dy shpatijesh, na shfaqet parasysh tebana ku 70 vjecari Qazim Kuqi, nga Decani kishte shkuar gjithe jeten e tij. Me te dale nga makina, gurgullima e ujit qe buronte nga mali, si me dore na terheqe ne gjirin e nje peisazhi magjepses. Ne breg te lumit gjejme plakun, me karrem shelgu ne njeren dore e ne tjetren, me nje peshk qe perpelitej ne doren e tij.

“Qyre peshkun!...Qyre qika jeme!...Opaa!...Qeshtu m´ka ik ne natje-rrefen plaku, duke u munduar te mbaj peshkun qe perpelitej ne doren e tij-Nal, nal, nal!…Nal bab nal!  Nal,  se tash luj une me  ty qysh te du!...  Nje e gjeta  atje,qeky i dyti   ,edhe nja e kam qatje, ne kofte bahen tre!...karremat i lshoj n´mengjes,  e gjej ushqimin,skarrajat, kercyellat qe daline dhe i qes aty edhe une i lesjhoj bagetine. Kur t´kthehna vi e i marr“.

Nje thane e lulezuar si nje kurore e arte, rri ne krye te rrugicesTebana e Qazim Kuqit  se rrepiret qe con te stani I drunjte. Majtas saj, dy sana te ngrena pergjysme e krejt ne fund, lugu i drunjte ku pine uje bagetia. Tymi i oxhakut dhe blegerima e kopese na jep te kuptojme se bariu plak ka kthyer bagetine nga kullosat, kahere. Tre qen te lidhur krahas, me t´na diktuar ngrihen me te lehura ne kembe, pernjeheresh. Te lehurat te parreshtura na percjellin deri ne hyrje te stanit te drunjte ne luginen e rrethuar me pyje, matane kulmit te se cilit kish lulezuar qershia. Ne kotecin nen hije te saj po mblidheshin pulat per te fjetur e ne te majte, stalla e bagetise, permes te qarave te se ciles, dhjetera sy bagetie na shohin me kersheri.

“Jom, kone punetor i pylltarise-rrefen Qazim Kuqi-Punoja maqinerist e kur u ndava prej vllazenve, luta drejtorin me m´lane ketu. E kapa punen une, e kapi gruaja,e kapen fmijet. Ma I madhi o kone 16-te vjec, ma I vgoli gjashte vjec. Prej te 72-te vec tre muaj dimer i  baj n´Decan. Ketu I mbjelli tetana: pasulin, kepen, kollomoqin, kompirin, kungullin…Asnjer send mua pazari s´me duhet, vec per krype, gaz e sheqer si s´muj i prodhoj“.                                          Qazim Kuqi ne dere te stalles

Tashme dielli eshte rrokullisur pas Bjeshkeve te Nemura e muzgu pranveror po hap krahet bashke me qetesine e bjeshkes. Blegerima e kafsheve dhe kembanat kane rene ne qetesi, poashtu. Degjohet vec gurgullima e Lumbardhit, i cili rrugeton dhe naten me rrembim per t´u derdhur neper fushat pjellore te Dukagjinit...                                                                                                        

Lumbardhi i Decanit

Ajete Beqiraj, Dojce Vele