Një park i vogël matanë Lumbardhit të Pejës, është vendi ku të moshuarit e kësaj ane kalojnë të shumtën e kohës. Karriket nën hijet e drunjve, janë pikëtakimi i përhershëm ku ata mblidhen dhe qajnë hallet e njëjta, tash sa vjet...

“Pensionin “e mirë” jemi tuj e marrë: 35 euro prej qeverisë Kosovës, se 40 euro të pleqnisë nuk po i numëroj. Se me punue katërdhjetë vjet  pesë muaj punë efektive e me i marr 35 euro, kurrfarë nderi nuk asht! Jemi në gjendje të ligë, të holla s´këmi, me shëndet nuk jemi mirë, jemi të lanun krejt mbas dore. As pensionet nuk na i kanë ndreq qysh ka hije. Pushtetarët tanë po thirren në atë se fondet e pensionistëve i ka marrë Serbia. Serbia ka vra edhe gji, ka marre edhe krena...-thotë Ahmet Hulaj, 78 vjec, nga Jabllanica e Pejes, ish-punonjës i Administrates Komunale të Pejës.

Ramiz Ganiç, boshnjak nga Peja, ish-punëtor i “Birrarisë Peja”, tash jeton me ndihma nga farefisi.

“Fabrika prapë punon me një numër ma t´vogël punëtorësh. Ne, me njëfarë kotnrate kemi marrë dicka, por tash nuk marr kurrgjo as prej askujt”.

Ramë Kadrija, 80 vjeç, nga Prekazi me banim në Pejë, megjithëse për 40 vjet përvojë pune merr 75 euro, tregohet i arsyeshëm.

“Jam i kënaqur se e di se na hala nuk i kemi sendet. S´punojnë fabrikat, ka ngec ekonomia...Jam i kënaqun se e di se nuk ka!”

Por, Naser Berisha rom nga Firaja, është lodhur nga jeta në karrike parku dhe ekzistenca nga shitja e kanaqeve.

“Mbledh limenka e shes edhe blej me hanger...Cka me ba? A me vjedh?! E kta kryetart tanë, që shkojnë nëpër vende të huaja e shesin mend, nuk duhet me u livdu e me thanë se Kosova asht e mirë. Duhet me tregu të vërtëtën se në Kosovë s’ka kurrgja! Njerëzit jane të pa jetë...Kurrfarë jete nuk asht n´Kosovë, hiç!”

Ismet sheremeti, kryetar i Organizatës Rajonale të Pensionistëve në Pejë, e cila në gjirin e saj i ka 9500 anëtare nga të pesë komunat e rajonit, sjell shqetësimet e kësaj shtrese:

“Përgjithësisht, deri më tani muj me thanë lirisht si s’ka pas kurrfarë përkujdesjeje, jemi marrë me vetveten, i kemi kriju vetes hapësirë. Problemi kryesor është sigurimi i medikamenteve dhe vizitat mjeksore.”

Sindikata e Pensionistëve dhe Invalidëve të Punës e Kosovës, me 31 dhjetor të vitit 1998, numëronte gjithsejt 91 mijë e 635 kontributdhënës, (91.635), të cilët kanë deponuar kontributet për sigurim pensional invalidor. Por, megjithëse qeveria e Kosovës tashmë ka marë vendim që pensionistët kontributdhënës të dallohen me 35 euro nga pensionsitët e pleqërisë, ata tashmë gjenden përballë një sfide tjetër.

“Dokumentacioni në Etin për sigurim social po thonë se është asgjësu. Serbët kur kane shku prej këtu i kane marrë me vete. Mirëpo, me dëshmitarë e me dokumetne të ndryshme, një pjesë e tyre kanë apliku dhe kështu kanë filluar të marrin nga 75 euro, si kontributdhënës”-sqaron z.Sheremeti.

Përderisa, porosinë e njëzëshme të pensionistëve sjell Ahmet Hulaj:

“Porosis që qeveria e Kosovës me u çu prej gjumit. Klasën punëtore, pensionistët e fukaranë me i kqyr pak ma tepër, se pleqtë në treg janë tuj shku me kolica me mujt me e fitu naj euro. Në Pejë e në Prishtinë, pleq të mbetur i kam pa me sy të mië, nga tetedhjeteë vjet e kusur tuj u mundu për kafshatë të gojës!”

Me rrënimin e autonomisë së Kosovës në mënyrë antikushtetuese dhe jolegjitime, kontributet për sigurim pensional e invalidor që kapin shumën prej 2 miliardë eurosh, me ligjet e Serbisë u bartën në këtë republikë ku vazhdojnë të mbeten edhe sot e kësaj dite.

Ajete Beqiraj, Dojce Vele & Blue Sky