“Kjo është festë e goranëve dhe paraardhësve tanë-festa më e madhe pas festës së Bajramit. Në Gorë vi pothuaj cdo vit që fëmijët e mi të mos e harrojnë traditën gorane”-thotë Bajram Rashiti, boshnjak nga Gora, njëra nga të dy pjesët e komunës së Dragashit, e banuar me boshnjakë. Këtu dikur jetonin rren 18 mijë boshnjakë, përderisa prej tyre kanë mbetur vetëm 6 mijë, të cilët banojnë nëpër 18 fshatra.

“Rreth 99 për çind të goranëve janë shpërngulur prej këtu. Unë vi nga fshati Baçke, ku kanë mbetur 5-6 familje me 27 anëtarë, përderisa fshati i ka 130 shtëpi. Përkundër të gjithave, neve na tërheq vendi ynë, prandaj i sjell fëmijët çdo vit, verë e dimër”-thotë Bajram Rashiti.

“Kam ardhur ne vendin tim posaqerisht per kete dite. Ketu eshte mrekulli, te gjithe jane nerjezit tane dhe jam e lumtur pse jam ketu”-thotëë, Alma Kamberi e cila ka ardhë nga Beogradi në Dragash vetëm për festën e Shën Gjergjit.

“ Shen Gjergji është një festë unike dhe prandaj ne vimë sa herë kemi mundësi. Viteve të fundit vinim më rrallë sepse situata ishte e tillë. Mirëpo, tash çdo gjë po bie në vendin e vet ngadalë dhe mund të lëvizim me lirshëm. Tash kemi ardhë më serbët pa asnjë problem. Kështu që urojmë që cdo gjë të bëhet edhe më mirë!”-thotë Ragip Shaqiri, nga fshati Baçkë, i cili edhe pse me banim është në Pirot ka kaluar 300 kilometra vetëm të festojë Shen Gjergjin në mënyrën gorane.

Festa e Shën Gjergjit, një festë pagane e cila nga kisha ortodokse filloi të kremtohet prej vitit 303, në Kosovë është festë tradiconale. Ajo festohet nga të gjitha kombesitë dhe në forma të ndryshme. Kremtimi i Shën Gjergjit në Gorë do të zgjase deri me 11 maj. Në nderim të kohës kur banorët e këtyre anëve djemtë e vegjël i veshnin me fustane t’i shpëtonin nga turqit që i merrnin ushtarë, edhe pas pothuaj 1000 vjetësh të tërheqjes se tyre nga Ballkani, në vendin e quajtur Përroi i Keq, mbahet Maskenballi. Por, mbi të gjitha, festa e Shën Gjergjit për goranët mbetet festë e rinisë, sepse në këtë lendinë gjelbërore, zgjidhen vashat për nuse.

 “Vashat martohen me së tepërmi në Shën Gjergj, sepse goranët gjithnjë vinë këtu të zgjedhin vajzat për djemtë e tyre”-rrëfen Bajram Rashiti, përderisa edhe në këte Shën Gjergj vashat në veshjen kombtare, prisnin njeriun e jetes te vinte te futej ne valle...Te vinte e t’ua kerkonte doren per nuse!

Matanë, daullegjiu i mëshonte daulles me të madhe. Ai shumë shpejt do të luajë edhe në dasma...

Ajete Beqiraj, Dojce Vele