„Komuniteti turk atëbotë, ishte pjesë e pandashme e proceseve të Kosovës“-dëshmon Raifi, turk nga Prizreni.

“Kjo ditë ka një rëndësi të veçantë për ne, sepse me 2 korrik në Kaçanik u miratua Kushtetuta për Pavaresinë e Kosovës. Turqit e Kosovës ishin pjesë e këtij procesi dhe ata me 1999, u deklaruan haptas për pavaresinë e saj. Ndërsa tash, kur më së tepërmi po flitet për pavaresinë e Kosovës, ne kemi përkrahur Pakon e Ahtisarit, në të cilën janë përfshirë disa kërkesa tona dhe shpresojmë në përmbushjen e të tjerave“.

Në një lagje boshnjakesh në Vitomiricë, marrim përgjigje të njëjta dhe të njëzëshme:

„Pavarësi. Unë jetoj në Kosovë dhe e dua pavaresinë. Dua të zgjidhet e tëra e sa më shpejt”.

“Që të kemi një Kosovë të pavarur. Pra, të jetë më mirë për të gjithë popujt e këtushëm“.

Edhe Qerimi, nga lagjja e ashkalijve lutet njësoj:

„Inshalla po na vjen pavarësia. Na po bëjmë dua me ardhë! Ne ishim gjithmonë për pavarësinë, me e pas vendin tone e lirinë.”

Por, njësoj nuk mendon edhe Miodragi, serb i kthyer në Pejë para një viti.

“Unë nuk jam I kënaqur me pavaresinë e Kosovës, meqë kjo është tokë e shenjt serbe. Nuk e di cka sjell Ahtisari dhe si e mendojnë njerëzit këtë pavarësi. Por, shoh se jo vetëm serbët por edhe shqiptarët janë të pakënaqur me të. Dhe, nëse nuk kthehen gjërat në drejtimin e duhur, nuk do të ketë prosperitet as për shqiptaret, as për serbët e as për pakicat e tjera”.

A do të ishte zgjidhje vazdhimi I bisedimeve Prishtinë Beograd?

 “Vazhdimi I bisedimeve nuk ka më asnjë kuptim. Kishte një pritje shtatëvjecare dhe pas saj, një vit I tërë bisedimesh  me të cilat nuk u arrit asgje”.

“Kurrgjo nuk ka prej saj. Kot flasin me Serbinë se nuk kanë gjuhë të përbashkët. Po ta kishin, kishin jetu këtu dhe nuk do t’plaste lufta”.

„Duam pavarësinë e Kosovës. Nuk e dimë cfarë do të jetë, por e dimë se do të jetë më mirë. Boll kemi qënë me ta!”

„Përse duhet të kapemi gjithnjë për Serbinë? Ne ishim me ta dhe e dimë si ishte. S’kemi nevojë të kemi të bëjmë me ta përgjithmon.Duam pavaresinë e Kosovës“

„S’jam i pajtimit me të jemi me Sërbinëe, se boll janë mundu me na zhbi. Inshalla sa ma shpejt na vjen pavarësia. I gjithë populli po prêt zgjidhjen e statusit”.

Plakun kapucbardhe kjo pritje sikur e ka lodhur:

“Rrok me t’thanë : Rrenë e pallavra, qetu o ardhë shpirti! Jo po vjen sot, jo po shtyhet nesër, jo pasnesër. Se cka dreqin kanë? Se çfarë mizash ju kanë hy n’kry, e dinë ata?! Na jemi të vegjël me folë për ta veç, asnjë kafshatë n’ta s’e ngjy!”

Komunitete të ndryshme-përgjigje e njëjtë. Ndryshon vetëm qëndrimi I njohur serb për mbetjen e Kosovës pjesë e Serbisë. Por,vazhdon të dëgjohet edhe më zëshëm kërkesa e kahmotshme shqiptarëve për pavarësi, edhe pse pritja e gjatë duket se po lëkund besimin; po e sos durimin!

Ajete Beqiraj-i patransmetuar