Tashme ka filluar te rigoje. Shiu pranveror po lan qete rrugen qe shpie ne Gryken e Decanit. Ndalja ne piken e kontrollit te ushtareve paqeruajtes, eshte bere pjese perditshmerie. Pak hapa me tej, Manastiri i Decanit ngrihet ne madheshtine shekullore e menjehere permbi, Lumbardhi rjedh kumbueshem. Rrjeadha e tij na con ne retoranin e drunjte, i ngrehur buze brigjeve te tij. Gugullima e tij eshte perzier me zera vizitoresh te cilet nga ane e anes kishin ardhur te fetojne, Ditën Ndërkombtare të Punës. Kamarieri i shkathet me te na pare, mundohet te na beje vend perderisa pronari mes zhurmash te nje zgjoi bletesh, na ofron mireseardhje ne kete feste te vertet pune!

“Një maji është ditë e punëtorëve-për mua një ditë punë! Atmosfera është shumë e mirë sot. Ka mysafirë nga Gjilani, nga Peja, deçanas ka shumë…Gryka e Deçanit gjithnjë është e e vizituar”-thotë Naim Kuçi, pronar i restoranit  “Gryka e Decanit”. Si i vetmi objekt hotelier brënda Zonës së Mbrojtur rreth Manasitirt të Deçanit i ndërtuar që në vitin 2003, atij vetëm para pak kohësh i është dhënë leja e punës. Ky fakt, poaq sa pronarin I gëzoi edhe vizitorët. Njëra ndër ta është edhe Hanë Berisha:

„Jemi shumë të lumtur, se është një ambient I mrekullueshëm. Lokale ka mjaft, por „Gryka e Decanit“ është e njohur si vend turistik“.

Bashkim Ramosaj vjen nga një familje e cila gjithnjë është në përpjekje për një jetë në mirëqenje, dhe prandaj e di mirë kuptimin e festës së punës, ndonëse:

 „Na jemi prekopuar me qështje të mbijeteës dhe të lirisë. Por, edhe kemi punuar, edhe jemi angazhuar edhe kemi sakrifikuar. Shpresojmë që fëmija jonë të rriten me standarde që ne I dëshirojmë për ta”.

Është ditë me shi dhe kushtet për qëndrim në terrasë nuk janë të përshatshme. Por, mysafirët e shumtë nuk I pengon të rrinë brënda bashkë, si një familje e madhe. Vetëm Edorela, 13 vjeçare, do donte që me 1 maj të vlonte nga vapa, të ngarendte përjashta dhe të bënte gjithë ato që bën në pikniqet e zakonshme me familjen, siç thotë:”Të dalim në natyrë, të ulemi në batanije, të ndezim zjarrin, të pjekim mish në skare, të vallëzojmë me muzikën e lëshuar në makina“.

Matanë restoranit „Gryka e Deçanit“, Lumbardhi rrjedh kumbueshëm, ndërsa në një rrjedhë të ndarë lumi dy peshkatarë të vegjel zënë peshq për vizitorët.

“Zëmë peshq që t’I përgatisim në kuzhinë”-thotë I pari.

„Janë trofta dhe kërkohen shumë se është 1 maji!’-ia prêt tjetri.

Të dhjetëra peshqit, tashmë janë gati për tiganin e kuzhinjerit në uniformën e bardhë.

“Ata 15-tët që I zumë parëz shkuan dhe duhet zënë të tjerë. Së shumti i përgatisim në mënyrë tradiconale, peshk nga skara dhe peshk në vaj. Mirëpo, kemi shumë variacione të tjera. Natyra na mundëson që peshkun ta kemi të freskët dhe mysafiri mund ta shoh duke e zënë, më parë se t’ia hedhim në pjatë.”. 

Xhevdeti, deçanas, I cili përfundoi për gastronomi në Zvicer dhe pati përvojë pune edhe në Gjermani, ka filluar parapërgatitjet që në agim. Por, porosia më e shpeshtë  megjithatë është trofta e freskët. Zonja Hanë ndërkohë po e zgjedh njërën nga troftat, të cilat po bëjnë përpëlitjen e fundit në shportën e peshkatarëve. Dhe ajo do të zgjedh atë më të madhin, natyrisht. Sepse: “Janë të shëndoshë dhe të freskët“-thotë ajo.

Sikur në perëndim të Kosovës poashtu edhe në qendër të saj, punëtorë e të papunë kremtojnë festën e 1 majit. Në drekën e shtruar nga qeveria e Kosovës dhe Trupat Mbrojtëse, në parkun Gërmia të Prishtinës, kryeministri Qeku premtoi për ditë më të mira për të gjithë në Kosovë.

„ Ditë mira po vinë për Kosovën. Do të jetë mirë për të gjithë. Te kemi vetëm edhe pak durim“.

Dhe dita vazhdon me moton e njëjtë, qetë e heshtur, jashtë halleve të përditshmërisë, sikur të gjithë të donin të ndalonin kohën për një çast. Valët e vizitorëve përshkonin këndet magjepsëse të Kosovës, duke shijuar këtë çast gëzimi i cili ka filluar që në mëngjes dhe do të vazhdojë deri në orët e vona, sigurisht…

Ajete Beqiraj,DW