Fshatrat Brestovik, Cigë dhe Lëvosh të komunës së Pejës, janë kryesisht të banuara nga komuniteti serb. Pas vitit 1999, serbët e këtyre fshatrave u zhvendosën tërësisht në Mal të Zi dhe në Serbi, ku jetuan deri në vitin 2004, u ndanë fondeve prej tre milion e gjysmë eurosh për implementimin e projekteve për kthim me të cilat planifikohej ndërtimi I 90 shtëpive si dhe ngritja e inffrastrukturës.

" 40 prej të cilave në Brestovik, 22 në fshatin Cigë dhe 19 në Levosh. Pas kësaj, me mjete të Bashkesisë Evropiane u ndërtuan edhe 40 shtëpi të tjera"-thotë Miodrag Dashic.

Fshati Brestovik  shtrihet shtatë kilometra larg nga Peja. Por, fakti se një pakicë serbe këtu jeton mes komunietit shqiptar, këtu nuk përbën ndonjë problem. Ata bashkëjetojnë në një fqinjësi të mirë duke u bërë që edhe këtu jeta të rrjedh normalisht; një jetë e relativisht e varfër, si cdokund në Kosovë.

"Jetojmë normalisht, në varfëri sigurisht"-thotë Miodrag Dashic, përfaqësues I Brestovikut, sipas të cilit në të 70 shtëpitë e ndërtuara në Brestovik, jetojnë vetëm 45 familje. Por, për dallim në këtë rast nuk është mungesa e sigurisë ajo që serbët e këtij fshati I pengon të kthehen në vendbanimet e veta.

Miodrag Dashic tregon arsyen e vërtet të ngurimit të bashkëkombasve të tij për kthim:

"Për shkak te situatës ekonomike në Kosovë, e cila është kaotike. Ne nuk I kushtojmë vëmendje politikës. Por, sa na përket neve, këtu jemi mjaft të sigurt dhe nuk kemi problem me këtë qështje".

Edhe e ëma e tij 73 vjecare, Angjelina Dashic është e lumtur pse është kthyer:

"Ndjehem mirë. S'ka jetë pa qerdhen tënde!"

Miodrag Dashic thotë se janë të pranuar shumë mirë nga komuniteti shqiptar.

"Mund të them se për dy vjet nuk kemi pasur asnjë problem. Ata na kanë pranuar mirë dhe ne kemi qënë korrekt me ta, sic kemi jetuar dikur".

Të njëjtën pohon edhe Leposava-amvise dhe nënë e katër fëmijëve. E kthyer ne vitin 2004 ajo flet me admirim për bashkëjetesën me shqiptarët, e cila sipas saj, do duhej të ishte shembull për cdo vend në Kosovë. Ajo është e lumtur me jeten në fshatin e saj dhe thotë se me t'u regulluar situata ekonomike si për shqiptaret poashtu edhe për serbët, fëmijët e saj do të vinë këtu jo vetëm për festa por që të jetojnë këtu përgjithmonë.

"Jam e lumtur dhe porosis secilin bashkeëkombas që të kthehet në shtepinë e tij. Përse duhet të jetojnë në shtepinë e huaj, kur mund të jetojnë në të veten?"

Përfaqësuesi I fshatit Brestovik, Miodrag Dashic, kthimin e serbve prej 80 për cindsh e konsideron sukses për fshatin e tij:

"Janë kthyer rreth 80 për qind, që është një sukses. Por, me t'u regulluar situata ekonomike, ata do të kthehen. Sepse, shumica tashmë kanë gjetur veten,, janë punësuar, shkojnë në shkollë, gjëra të cilat ne këtu ende nuk I kemi".

Por, përkundër faktit se ky fshat ka shkollë, fëmijët serb shkollohen në një shtëpi-shkollë, e cila sipas z.Dashicit, nuk ka kushte për punë.

"Kishim disa mosmarrëveshje, por jo me shqiptarët, meqënse ministria e Kosovës ka pranuar që fëmijët tanë të mësojnë me planprogram të Serbisë. Por, jozyrtarisht kam kuptuar se ministria e Serbisë ka treguar mirëkuptim dhe se fëmijët tanë mund të shkojnë në shkollë me fëmijët shqiptar. Dhe, unë e përkrah këtë".

Sa I përket statusit të Kosvës, as kjo bashkësi nuk është e sigurt në është Pavarësia zgjidhje e duhur edhe për ta. Por, Leposava Dashic, në një është e sigurt:

 "Ne kemi jetuar me shqiptar dhe edhe më tej do të jetojmë. Leviz lirshëm, ia sa erdha nga tregu. Kështu kam bërë qëprejese kam ardhur. Unë nuk iu gfrigohem shqiptarëve dhe as ata mua. Përse? Kam jetuar dhe do të jetoj me ta edhe më tej. Dhe apeloj te populli im që të kthehet në vendlindje. E, sa për situatën ekonomike, ajo është gjithandej e njëjtë. Asgjë nuk vjen në pjatë përnjëherësh. Duhet të presim pak që të bëhet mirë për të gjithë, pa dallim!"

Ajete Beqiraj,Dojce Vele